Blog Archives

இந்தியாவின்   ‘பீம ஸ்மிருதி’

-ம.வெங்கடேசன்

அரசியல் சாசன அமைப்புக் குழு.

அரசியல் சாசன அமைப்புக் குழு.

அரசியல் அமைப்பு வரைவுக் குழு, இந்திய அரசியல் அமைப்புச் சட்டத்தை ஒப்படைத்த நாள் 1950, நவம்பர் 26. அந்த நாளை டாக்டர் அம்பேத்கருக்கு தற்போதைய நரேந்திர மோடி தலைமையிலான பாஜக அரசு அர்ப்பணித்து பல நிகழ்வுகளை நடத்தியுள்ளது. இதனை காங்கிரஸ் உள்ளிட்ட சில கட்சிகள் விமர்சித்துள்ளன. அரசியலமைப்புச் சட்டத்தை வடிவமைத்தவர் டாக்டர் அம்பேத்கர் மட்டுமே அல்ல. அதில் பெரும் பங்குகொண்ட ஜவஹர்லால் நேருவின் பங்கை பாஜக மூடிமறைக்கிறது என்று காங்கிரஸ் குற்றம் சாட்டியது. இதில் துளியும் உண்மையில்லை. இந்த விமர்சனத்தை நேருவேகூட இப்போது இருந்திருந்தால் விரும்பியிருக்க மாட்டார்.

உண்மையில் அப்போது நடந்த்து என்ன? சில சரித்திரப் பக்கங்களைப் புரட்டினால், இந்திய அரசியல் சாஸனத்தின் சிற்பி யார் என்பது தெள்ளத் தெளிவாக விளங்கும். அதுவே இக்கட்டுரையின் நோக்கம்.

சுதந்திர இந்தியாவுக்கென தனித்த அரசியல் சாஸனம் வடிவமைக்கப்பட வேண்டும் என்ற சிந்தனை எழுந்தவுடன், மூத்த காங்கிரஸ் தலைவர் டாக்டர் ராஜேந்திர பிரசாத் அரசியல் சாசன சபையின் தலைவராக ஒருமனதாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 1946 டிசம்பர் 13 அன்று அரசியல் சாசன சபையில் ஒரு தீர்மானத்தை முன்மொழிந்து இப்பணியை அவர் ஆரம்பித்து வைத்தார். இதில் டிசம்பர் 17-இல் டாக்டர் அம்பேத்கர் தனது முதல் கன்னிப்பேச்சை சாதாரண உறுப்பினராகவேத் தொடங்கினார்.

டிசம்பர் 1946-லிருந்து ஜூன் 1947 வரை அரசியல் சாஸன சபையில் அரசியல் சாஸனத்தை வரைவதிலும் பல குழுக் கூட்டங்களிலும் டாக்டர் அம்பேத்கரின் தலைசிறந்த பங்களிப்பை பல மூத்த தலைவர்கள் கண்கூடாக்க க்ண்டனர். டாக்டர் அம்பேத்கர் அரசியல் சாஸன சபையில் ஏறத்தாழ அனைத்து முக்கிய குழுக்களிலும், அவரது அறிவுத் திறனையும் பங்களிப்பையும் பிறர் உணர்ந்திருந்த காரணத்தால் உறுப்பினராகச் சேர்க்கப்பட்டார்.

பின்பு டாக்டர் ராஜேந்திர பிரசாத் அவர்களுக்கு உதவ ஒரு பரந்த ஆலோசனைக்குழு ஏற்படுத்தப்பட்டது. அக்குழுவுக்கு சர்தார் வல்லபபாய் படேல் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். அதிலும் உறுப்பினராக டாக்டர் அம்பேத்கர் இருந்தார். பல்வேறு சூழ்நிலைகளில் குழுவின் தலைவர் சர்தார் வல்லபபாய் படேலும் மூத்த தலைவர் ராஜாஜியும் அம்பேத்கரின் கருத்துகளை வரவேற்றுப் பாராட்டினார்கள்.

அதேசமயம், இடைக்கால அரசின் தலைவராக இருந்த ஜவஹர்லால் நேரு தலைமையில் ஐக்கிய அரசியல் சாஸனக் குழு அமைக்கப்பட்டது. நேரு இக்கூட்டத்துக்கு வர இயலாதபோது தற்காலிகத் தலைவராக டாக்டர் அம்பேத்கர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட நிகழ்வுகளும் உண்டு.

இதற்கிடையே அரசியல் சாஸன சபையின் உறுப்பினர் பதவியை டாக்டர் அம்பேத்கர் இழந்துவிட்டார். டாக்டர் அம்பேத்கர் இல்லாத நிலையில், சாஸன சபையின் பணிகளுக்கு நெருக்கடி ஏற்பட்டது. சபையின் வேலைகள் அனைத்திற்கும் பின்னடைவு ஏற்பட்டது. இதை உணர்ந்த ராஜேந்திரபிரசாத், சர்தார் வல்லபபாய் படேல் மும்பையில் முதல்வராக இருந்த திரு.பி.ஜி.கேர் என்பவருக்கு கடிதம் எழுதி ‘டாக்டர் அம்பேத்கரைத் தேர்ந்தெடுக்க வழி செய்ய முயற்சி செய்யுங்கள்’ என்று எழுதினர். ஒரு காலத்தில் காங்கிரசையே எதிர்த்துப் போராடிய டாக்டர் அம்பேத்கரின் சேவை சாஸன சபைக்கு எவ்வளவு இன்றியமையாததாக இருந்தது என்பதை மாபெரும் காங்கிரஸ் தலைவர்களே உணர்ந்திருந்தனர் என்பதை, இக்கடிதங்கள் நமக்கு உணர்த்தும். மீண்டும் டாக்டர் அம்பேத்கர் சபையின் உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

இதற்கிடையே, இந்திய அரசியல் சாஸனம் வரைய சரியான ஒருவர் கிடைக்கவில்லையென காந்தியிடம் கூறி பல நாடுகளுக்கு சாஸனங்களை வரைந்த சர் ஐவர் ஜென்னிங்ஸை அழைக்க பிரதமர் நேரு அனுமதி கோரினார். காந்திஜி இதற்கு மறுப்புத் தெரிவித்து, டாக்டர் அம்பேத்கர் பெயரைப் பரிந்துரைத்தார்.

மேலும் டாக்டர் அம்பேத்கரை அமைச்சரவையில் சேர்த்துக்கொள்ளுமாறு காந்திஜி கூறியபோது, தயக்கம் காட்டிய நேரு, டாக்டர் அம்பேத்கர் இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்துக்கு முட்டுக்கட்டையாக இருந்தார் என்று கூறினார். ஆனால் காந்திஜியோ ‘டாக்டர் அம்பேத்கரின் திறமைகள், புதிய இந்தியாவை உருவாக்குவதற்கு பயன்படுத்தப்பட வேண்டும்’ என்று வலியுறுத்தினார்.

நேருவின் தயக்கத்துடனேயே தான், டாக்டர் அம்பேத்கர் நாட்டின் முதல் சட்ட அமைச்சரானார். 1947, ஆகஸ்ட் 29-இல் அரசியல் சாஸன சபை ஒரு குழுவை அமைத்தது. டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர், திரு.அல்லாடி கிருஷ்ணசாமி ஐயர், திரு.என்.கோபால்சாமி ஐயங்கார், திரு.கே.எம். முன்ஷி, திரு.சையது முகமது சாதுல்லா, சர்.பி.எல்.மிட்டர், திரு.டி.பி.கைத்தான்- இவர்கள்தான் வரைவுக்குழுவினர். இக்குழுவுக்கு டாக்டர் அம்பேத்கர் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். இந்தக் குழுதான் அரசியல் சாஸன வரைவை முழுமையாகத் தயாரித்தது. டாக்டர் அம்பேத்கர் மிகக் கடுமையாகவே உழைத்தார்.

அரசியல் சாஸனம் வரைவதில் டாக்டர் அம்பேத்கரின் பணி எவ்வாறு இருந்தது என்பதை டி.டி.கிருஷ்ணமாச்சாரி எவ்வாறு பாரட்டினார் என்று பாருங்கள்:

“அரசியல் சாசனம் வரைவதில் டாக்டர் அம்பேத்கரின் ஆர்வத்தையும் கடுமையான உழைப்பையும் நான் அறிவேன். சபையால் வரைவுக் குழுவுக்கு அமர்த்தப்பட்ட எழுவரில், ஒருவர் பணியிலிருந்து நீங்கிவிட்டார். ஒருவர் காலமாகிவிட்டார். அந்த இடம் நிரப்பப்படவில்லை. இன்னொருவர் அமெரிக்கா சென்றுவிட்டார். மற்றொருவர் மாநில வேலைகளில் ஈடுபட்டிருந்தார். ஓரிருவர் தில்லியிலிருந்து தொலைவில் இருந்த்தால், அவர்களுடைய உடல்நிலை காரணமாக வருகை தர இயவில்லை. ஆதலால் அரசியல் சாஸனம் வரையும் முழுப் பொறுப்பும் டாக்டர் அம்பேத்கரிடம் சென்றது. அவர் அக்கடமையைச் செவ்வனே செய்ததால் நாம் அவருக்கு நன்றியுடையவராகிறோம் எனக் கூறுவதில் எந்த ஐயமும் இல்லை”

-என்று கூறினார் தமிழகத்தைச் சேர்ந்த டி.டி.கிருஷ்ணமாச்சாரி. அந்த அளவுக்கு டாக்டர் அம்பேத்கரின் பணி நிகரற்றதாக இருந்தது.

1949 செப்டம்பர் 16 அன்று எல்லா ஷரத்துகளின் மீதும் நடைபெற்ற விவாதங்கள் முடிவடைந்தன. செப்டம்பர் 17 அன்று டாக்டர் அம்பேத்கர் ஒரு தீர்மானத்தை மொழிந்தார். அதன்மீதான விவாதம் 10 வாரங்களுக்கு நடைபெற்றது. இறுதியாக டாக்டர் அம்பேத்கரைப் பாராட்டி பேசிய உறுப்பினர்களின் பேச்சுகளை ஆராய்ந்தால் டாக்டர் அம்பேத்கரின் பணி எவ்வளவு முக்கியமானது என்பது விளங்கும்.

திரு.சேட் கோவிந்ததாஸ்: முதலில் இந்த அமைப்புச் சட்டத்துக்கு சரியான வடிவத்தைக் கொடுப்பதற்கு பாடுபட்ட டாக்டர் அம்பேத்கரைப் பாராட்ட விரும்புகிறேன். அவர் தனக்குத் தரப்பட்ட பணியை மிகத் திறமையாகச செய்து முடித்திருக்கிறார்.

திரு.குலாதர் சாலிஹா: இந்த அற்புதமான அமைப்புச் சட்டத்தை எவ்வளவோ இடப்ப்பாடுகளுக்கிடையில் தயாரித்த வரைவுக் குழுவினரையும், எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக இக்குழுவின் தலைவர் டாக்டர் அம்பேத்கர் அவர்களையும் வாழ்த்த நான் கடமைப்பட்டுள்ளேன்.

திரு.டி.பிரகாசம்: டாக்டர் அம்பேத்கர் ஒரு சட்ட மேதை. இவர் இங்கு செய்த பணியால் இங்கிலாந்து நாட்டின் அரசு வழக்கறிஞராக ஆவதற்கும் தகுதி பெற்றவர் என மெய்ப்பித்துள்ளார்.

திரு.எச்.ஜே.காண்டேகர்: இந்த அமைப்புச் சட்டத்தை நான் ‘மகர் சட்டம்’ என்று அழைக்கிறேன். ஏனென்றால் டாக்டர் அம்பேத்கர் ஒரு மகர். மனுநீதியை நாம் அகற்றிவிட்டு மகர் நீதியைப் பெற்றுள்ளோம். மனுநீதியால் நாட்டிற்கு எந்தப் பயனும் இல்லை. மகர் நீதியால் இந்த நாட்டை ஒரு சொர்க்க பூமியாக ஆக்குவோம்.

திரு.மக்பூப் அலி பேக்: இந்த அமைப்புச் சட்டத்தை மிகத் திறமையோடு வடிவமைத்த டாக்டர் அம்பேத்கர் அவர்களை நான் பாராட்டுகிறேன். அமைப்புச் சட்டத்தின் நுணுக்கங்களைப் பற்றியும், குறிப்பாக நிதித்துறை சம்பந்தமாகவும் அவருக்கு இருக்கின்ற அறிவு, அவரது பேச்சுத்திறன் ஆகியவையெல்லாம் அற்புதமானவை. முழுமையானவையும் கூட.

திரு.எஸ்.நாகப்பா: இந்த அருஞ்செயலின் மூலம் பட்டியல் வகுப்பைச் சார்ந்தவர்கள் திறமையற்றவர்கள் என்கிற மாசு துடைக்கப்பட்டுவிட்டது. அத்துடன் அல்லாமல் வாய்ப்புகள் கிடைக்குமேயானால் மற்றவர்களை மிஞ்சவும் முடியும் என்பதும் தெளிவாகத் தெரிந்துவிட்டது. இதற்காக நான் டாக்டர் அம்பேத்கர் அவர்களைப் பாராட்டுகிறேன்.

திரு.ஜஸ்பத்ராய் கபூர்: டாக்டர் அம்பேத்கர் இந்த சபையில் ஆற்றிய முதல் உரை, அதற்குப் பிறகு பல நேரங்களில் ஏற்பட்ட சிக்கல்களைத் திறமையுடன் இவர் நீக்கிய முறை, அமைப்புச் சட்டத்துக்காக இவர் எடுத்துக் கொண்ட முயற்சிகள் ஆகியவற்றைப் பார்க்கின்றபோது, டாக்டர் அம்பேத்கர் மிகச்சிறந்த தேசபக்தர் என நான் கூறுவேன்.

திரு.சியாமாநந்தன் சகாயா: நம் நாட்டின் விடுதலையை மகாத்மா காந்தி பெற்றுத் தந்தார். அதனுடைய அமைப்புச் சட்டத்தை, மகாத்மாவைக் கடுமையாக விமர்சித்த சட்டமேதையான டாக்டர் அம்பேத்கர் உருவாக்கியுள்ளார். இவரை நம்முடைய சாஸன சபை மட்டுமல்லாமல் நம்முடைய நாடே பாராட்டக் கடமைப்பட்டுள்ளது.

திரு.கோபால் நாராயண்: இவர் வடிவமைத்த இந்த மாபெரும் அமைப்புச் சட்டத்தில் எந்த ஒரு பொருளையும் இவர் விட்டுவிடவில்லை. டாக்டர் அம்பேத்கரைப் பற்றி நான் ஒரு வார்த்தை கூற விரும்புகிறேன். இவர் அறிவுத் தன்மையின் மனித உருவம் மட்டுமல்ல, தனக்குப் பேரும் புகழும் சேர்த்துக் கொண்டுள்ளார்.

திரு.ஆர்.வி.துலேர்: நம் எதிரில் வைக்கப்பட்டதானது ஒரு மாபெரும் பணி. டாக்டர் அம்பேத்கர் இதனை மிகவும் திறமையாகச் செய்து முடித்திருக்கிறார். இந்தப் பணியானது பாண்டவர்களில் பீமனின் பெருஞ்செயல் போன்றது. அவரது பெயர் பீமராவ் அம்பேத்கர். தன்னுடைய பெயருக்கு ஏற்ப இருந்தது அவருடைய பணி. தெளிவான பேச்சு, தொலைநோக்கு இவற்றின் மூலம் எதிர்வரிசையில் அமர்ந்திருந்த எல்லா உறுப்பினர்களின் எண்ணங்களையும் நன்றாகப் புரிந்துகொண்டு அவற்றிற்கேற்ப தம்முடைய கருத்துகளைத் தெளிவான பாணியில் கூறினார்.

திரு.அல்லாடி கிருஷ்ணசாமி ஐயர்: டாக்டர் அம்பேத்கர் இந்த வரைவு அமைப்புச் சட்டத்தின் தலைவராக, தன்னுடைய அயராத உழைப்பின் மூலமாக எவ்வளவு திறமையுடன் இதனை வடிவமைத்துள்ளார் என்பதனை நான் பாராட்டாவிட்டால், என்னுடைய பொறுப்பிலிருந்து தவறியவனாவேன்.

திரு.கே.எம்.ஜேதே: பட்டியலின மக்கள் டாக்டர் அம்பேத்கரை வெகுவாகப் பாராட்டிப் போற்றி வருகின்றனர். ஆகவே, இந்த அரசியல் அமைப்புச் சட்டத்தை ‘பீம் ஸ்மிருதி’ என்றுதான் அழைக்க வேண்டும். சட்டத்தின் மூலமாகத் தீண்டாமையை ஒழித்து விட்டார் டாக்டர் அம்பேத்கர்.

திரு.ஃபிரேங்க் அந்தோணி: இந்த கனமான, கடினமான அரசியல் அமைப்புச் சட்டத்தை உருவாக்குவதில் அவர் எவ்வளவு கடுமையாக உழைத்திருக்க வேண்டுமென்று நம்மால் ஆழ்ந்து பார்க்கக்கூட இயலாது.

1949 நவம்பர் 25-இல் டாக்டர் அம்பேத்கர் நிறைவுரையாற்றினார். அதன்பின்னர் டாக்டர் பாபு ராஜேந்திர பிரசாத் கூறினார்:

“இந்த நாற்காலியில் நான் அமர்ந்து கொண்டு, அன்றாடம் இந்த மன்றத்தின் நடவடிக்கைகளைக் கவனித்துக்கொண்டு வந்த நேரங்களிலெல்லாம், வரைவுக் குழுவின் தலைவரான டாக்டர் அம்பேத்கர் தன்னுடைய உடல்நலம் குன்றியிருந்தாலும் எவ்வளவு ஆர்வத்துடனும் அக்கறையுடனும் தன்னுடைய கடமையை ஆற்றியுள்ளார் என்று உணர்ந்தேன். நாம் டாக்டர் அம்பேத்கர் அவர்களை வரைவுக் குழுவின் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுத்தது எவ்வளவு சரியான முடிவு என்பதையும் நான் உணர்ந்தேன். இந்த முடிவு எவ்வளவு சரியானது என்பதை அவர் மெய்ப்பித்தது மட்டுமல்லாமல் தன்னுடைய பணிக்கு அவர் மெருகு ஏற்றியுள்ளார் என்றே கூற வேண்டும்”.

-இப்படி எல்லோரும் அரசியல் சாஸனம் வரைவதில் டாக்டர் அம்பேத்கர் ஆற்றிய பணியை (பெரும்பாலும் காங்கிரஸ்காரர்கள் தான்) கூறினாலும், இப்போதைய காங்கிரஸ்காரர்களுக்கு அதை ஏற்றுக் கொள்வதில் தயக்கம் ஏனோ தெரியவில்லை. அதனால் பண்டித ஜவஹர்லால் நேரு அவர்களே, டாக்டர் அம்பேத்கரின் பணியைப் பாராட்டியிருக்கிறார்:

“டாக்டர் அம்பேத்கரைக் காட்டிலும் அரசியல் சாஸனம் உருவாவதற்கு வேறு யாரும் அதிக அக்கறையும் உழைப்பும் எடுத்துக் கொள்ளவில்லை என்பதில் ஐயமில்லை.”

இதுதான் இந்திய அரசியல் சாஸனம் வடிவமைத்த சிற்பியின் கதை. இந்த நாடு உள்ள வரை, இந்த நாட்டுக்கென தனித்த சிறப்புடைய அரசியல் சாஸனத்தை வடிவமைத்த டாக்டர் பீமராவ் அம்பேத்கரின் புகழும் நிலைத்திருக்கும்.

மனு ஸ்மிருதியின் பெயரால் மக்களைப் பிளவுபடுத்தி, சமுதாயத்தின் பெரும்பகுதி மக்களை தீண்டத்தகாதவர்களாக்கி அடக்கியாண்ட ஆதிக்க சக்திகளுக்கு தனது கடுமையான உழைப்பாலும், நேர்மையான நடத்தையாலும் சரியான மருந்தைக் கொடுத்தார் அம்பேத்கர். ஒருமைப்பாட்டை வலுவாக்கும் ‘பீம ஸ்மிருதி’ என்று அழைக்கத் தக்க அற்புதமான அரசியல் சாஸனத்தை அவர் வழங்கிச் சென்றார்.

அம்பேத்கரின் 125-வது பிறந்த தின ஆண்டு கொண்டாடப்படும் இக்காலத்தைவிட, அவரது அரும்பணியை மெச்சுவதற்கு வேறெந்தக் காலம் பொருத்தமாக இருக்க முடியும்?

 

குறிப்பு:

 திரு. ம.வெங்கடேசன்,  எழுத்தாளர்; அம்பேத்கரியல் ஆய்வாளர்.

.

Advertisements

புரட்சியாளர் அம்பேத்கரின் சமஸ்கிருத ஆதரவு

-ம.வெங்கடேசன்

ambedkar

 

சமஸ்கிருதம் என்றாலே அது தீட்டுப்பட்ட மொழிபோலவே நாம் எண்ணிக் கொண்டு இருக்கிறோம். அது ஆரிய மொழி, பிராமணர்களின் மொழி, அது தமிழை அழிக்கும் மொழி என்றெல்லாம்கூட கருத்தை அள்ளிவீசிக் கொண்டிருக்கிறோம். தலித்துகளில்கூட அப்படியான ஒரு எண்ணத்தை வளர்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அவர்களின் மனங்களில் இந்த எண்ணங்களைத்தான் பல நூறாண்டுகளாக வெள்ளைக்காரர்கள் செய்தார்கள், இப்போது திராவிட, கம்யூனிச, கிறிஸ்தவ, இஸ்லாமிய தேசவிரோத சக்திகள் இந்த எண்ணங்களைத்தான் தலித்துகளின் – மக்களின் மனங்களில் தொடர்ந்து விதைத்து வருகிறார்கள்.

ஆனால் உண்மையில் சமஸ்கிருதம் இந்த நாட்டின் மொழி. இம்மக்களின் மொழி. இன்று தலித்துகளின் பட்டியலில் உள்ள வள்ளுவர்களை எடுத்துக் கொள்வோம். அவர்கள் வானியல், ஜோதிடம் போன்றவற்றில் மிகச்சிறந்த திறமைசாலிகளாக, புகழ்பெற்றவர்களாக இருந்திருக்கின்றனர். பல்வேறு அரசர்களுக்கு நாள் குறித்து தரும் கணியன்களாக பணிபுரிந்துள்ளனர். சமஸ்கிருத மொழியில் தேர்ச்சி பெறாமல் ஜோதிடத்தையும், வானியலையும் தொழிலாகக் கொள்ள முடியாது. காலத்தையும் கணிக்க முடியாது.

இப்படி எல்லா மக்களுக்குமான மொழியாக இருந்த சமஸ்கிருதம் நாளடைவில் ஒரு சமுதாயத்திற்கான மொழியாக உருமாற்றம் பெற்றது வரலாற்றின் புதிர். ஆனால் ஒரு சில இடங்களில் தலித்துகள் சமஸ்கிருதம் பயின்றனர் என்ற விபரம் நமக்குக் கிடைக்கிறது. உதாரணத்திற்கு பறையரான க.அயோத்திதாசப் பண்டிதர், அவரின் பாட்டனார் போன்றவர்கள் சமஸ்கிருத மொழியில் மிகுந்த பாண்டித்தியம் பெற்றவர்கள். அதே சமயம் அண்ணல் அம்பேத்கர், டாக்டர் எம்.ஆர்.ஜெயகர் போன்றவர்களுக்கு சமஸ்கிருதம் கற்றுக் கொடுக்க முடியாமல் ஆதிக்க சாதியினரால் துரத்தப்பட்ட சம்பவங்கள்தான் மிக மிக அதிகம்.

ஆனால் இதற்காக அண்ணல் அம்பேத்கர் சமஸ்கிருத மொழியை வெறுத்து ஒதுக்கிடவில்லை. தம் சொந்த முயற்சியாலும் பண்டிதர்களின் துணைகொண்டும் சமஸ்கிருத மொழியைக் கற்றார். அவர் சமஸ்கிருத மொழியைப் பற்றி கூறும்போது ‘சமஸ்கிருதம் காவியங்களின் புதையல்; அரசியலுக்கு, த த்துவத்திற்கு, இலக்கணத்திற்கு இது தொட்டில்; நாடகங்களுக்கு, தர்க்க இயலுக்கு, திறனாய்வுக்கு இது ஒரு வீடு’ என்று அம்பேத்கர் குறிப்பிட்டுள்ளார். (1)

சமஸ்கிருத மொழியின்மேல் அண்ணல் அம்பேத்கருக்கு என்றைக்குமே வெறுப்பில்லை. சமஸ்கிருத மொழி இந்த பாரத தேசத்தின்  மொழியாக, தேசிய மொழியாக வரவேண்டும் என்ற எண்ணத்தைக் கொண்டிருந்தார். தனக்கு வாய்ப்புக் கிடைத்த போது அதை நிரூபித்தவர் அண்ணல் அம்பேத்கர் அவர்கள். அரசியல் சட்ட நிர்ணய சபை விவாதத்தில் கலந்துகொண்ட அம்பேத்கர் பாரதத்தின் தேசிய மொழியாக சமஸ்கிருதம் வர வேண்டும் என்ற தன்னுடைய கருத்தை ஆணித்தரமாக எடுத்துரைத்தார். இது பற்றி பிடிஐ நிருபர், நீங்கள் சமஸ்கிருதத்திற்கு ஆதரவு தெரிவித்தீர்களாமே என்று அம்பேத்கரிடம் கேட்டபோது, ஆம், அதில் என்ன தவறு இருக்கிறது? என்று அந்த நிருபரைப் பார்த்து கேள்வி கேட்டார். (2)

ambedkar on sanskrit

இந்த செய்தி அன்றைய எல்லா பத்திரிகைகளிலும் வெளியானது. தி சண்டே ஹிந்துஸ்தான் ஸ்டாண்டர்ட் எனும் பத்திரிகைக்கு செப்டம்பர் 11, 1949 அன்று அளித்த பேட்டியில் பாபா சாகேப் அம்பேத்கர் பின்வருமாறு கூறினார்: ‘சட்ட அமைச்சர் எனும் முறையில் அதிகார பூர்வமாக பாரத தேசத்தின் ஆட்சி மொழியாக சமஸ்கிருதம் இருக்க வேண்டும். என நான் பாராளுமன்றத்தில் வலியுறுத்தினேன்.  (3)

இதற்கு இரண்டுநாள் முன் நடந்த அகில இந்திய ஷெட்யூல்ட் வகுப்பினர் பெடரேஷன் கூட்டத்திலும் அண்ணல் அம்பேத்கர் இதே கருத்தை வலியுறுத்தினார். அப்போது B.P.மௌர்யா போன்ற சில உறுப்பினர்கள் எதிர்த்தனர். இது டாக்டர் அம்பேத்கருக்கு மிகவும் மன வருத்தத்தை ஏற்படுத்தியது. பின் B.P.மௌர்யா அவர்கள் என்சிஈஆர்டி-க்கு ஒரு கடிதம் எழுதியிருந்தார். தான் அப்போது அறியாமையினாலும் சமஸ்கிருத மொழியின்மேல் இருந்த வெறுப்பினாலும் அப்படி நடந்துகொண்டதாக அக்கடிதத்தில் குறிப்பிட்டிருந்தார்.

அண்ணல் அம்பேத்கரை பின்பற்றும் தலித்துகள் இன்றும் அறியாமையின் காரணத்தாலோ அல்லது இந்த தேசத்தின் எதிரிகள் கட்டமைத்திருக்கிற பொய்ப் பிரச்சாரத்தாலோ மயங்கி சமஸ்கிருதம் என்ற பொக்கிஷத்தை புறக்கணித்து வருகின்றனர். இதில் நஷ்டம் சமஸ்கிருத மொழிக்கல்ல.

அடிக்குறிப்புகள்:

1. 1947 ஏப்ரல் 13ஆம் நாள் நவயுகம் வெளியிட்ட அம்பேத்கர் சிறப்பு மலரில் பேராசிரியர் சத்தியபோத் ஹட்லிக் எழுதியது. (நூல் :டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர் வாழ்க்கை வரலாறு, தனஞ்செய் கீர், தமிழாக்கம் – க.முகிலன், வெளியீடு :மார்க்சிய பெரியாரியப் பொதுவுடைமைக் கட்சி.

2. The Hindu 11-9-1949

3. The Sunday Hindustan standard 11-9-1949

 

குறிப்பு:

திரு. ம.வெங்கடேசன், அம்பேத்கரியல் ஆய்வாளர். சிற்ந்த எழுத்தாளர்.

இந்தக் கட்டுரை  ‘விஜயபாரதம்’ இதழில் வெளியானது.

நன்றி: தமிழ் ஹிந்து

.

அம்பேத்கர் பார்வையில் கம்யூனிஸம்

– அ. இளங்குமார் சம்பத்

Ambedkar

இன்று டாக்டர் அம்பேத்கரின் பெயரையும் படத்தையும் எல்லோரும் பயன்படுத்தி அவரைத்  தங்களவர் என்று காட்டிக் கொள்ள முயல்கின்றனர். இது வெறும் அரசியல் என்பது வெளிப்படை. குறிப்பாக, இந்தியாவில் கம்யூனிஸ்ட்டுகள் புரட்சியாளர் அம்பேத்கரைத் தங்கள் உடமைபோல் ஆக்கிக் கொண்டு, அவர் படமில்லாமல், பெயரை உச்சரிக்காமல் எந்த  நிகழ்ச்சியும்  நடத்துவதில்லை. இளைய தலைமுறையினருக்கு டாக்டர் அம்பேத்கர் கம்யூனிஸவாதி போன்ற சிந்தனையை இன்றைய கம்யூனிட்டுகளும் பிற இடதுசாரி அமைப்பினரும் ஏற்படுத்தி வருகின்றனர்.

உண்மையில் டாக்டர் அம்பேத்கர் கம்யூனிஸ ஆதரவாளரா?

இல்லை. புரட்சியாளர் அம்பேத்கர் ஒருபோதும் கம்யூனிஸ சிந்தனையால் கவரப்பட்டவர் அல்ல. அவர்  கம்யூனிசத்தையும்  கம்யூனிஸ்டுகளையும் தம் வாழ்நாள் முழுவதும் எதிர்த்து வந்ததிலிருந்து இதை நாம் அறிய முடியும்.  தொழிலாளர்களின் உரிமையைப் பெற்றுக் கொடுப்பதற்காக,  தொழிலாளர்களின்  நலன்களை பாதுகாப்பதற்காக டாக்டர் அம்பேத்கர் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியை ஒருபோதும்  நாடவில்லை. அதே சமயம் தொழிலாளர்களின் உரிமைகளுக்காக, அவர்களின் நலனிற்காக 1936-ஆம் ஆண்டு ‘சுதந்திர தொழிலாளர் கட்சி’யை டாக்டர் அம்பேத்கர் நிறுவினார்.

அம்பேத்கர் ஏன் கம்யூனிஸத்தை எதிர்த்தார்?

* ‘மதம்’ மக்களுக்கு ‘அபின்’ போன்றது என்ற கருத்தைக் கொண்டிருந்தது கம்யூனிஸம்.

* முதலாளித்துவமே நாட்டின் அனைத்துப் பிரச்சினைக்கும் காரணம்; அதை ஒழித்தால் போதும் என்றும் வர்க்கப் போராட்டமே அனைத்தையும் தீர்க்கும் சர்வ வல்லமை பெற்றது என்பதும் கம்யூனிஸ்டுகளின் நம்பிக்கை.

-இந்த இரண்டு விஷயங்களையும் அம்பேத்கர் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. டாக்டர் அம்பேத்கரைப் பொறுத்தமட்டில், மனிதர்களுக்கு மதம் அவசியமானது, ஏனெனில்  ‘மனிதர்களைப் பண்படுத்துவது, நல்வழிப்படுத்துவது மதம் மட்டுமே’ என்ற கருத்தை ஆழமாக உள்வாங்கியிருந்தார்.

1938 பிப்ரவரி 12 அன்று, பம்பாயில் ஒடுக்கப்பட்ட வகுப்பு இளைஞர்கள் மாநாட்டில்  ‘மதத்தை  அலட்சியமாக நினைக்கும் இளைஞர்கள் எனக்கு மிக மிக வருத்தத்தைத் தருகிறார்கள். யாரோ  சொன்னது போல் மதம் அபினல்ல’ என்று கூறியவர் மேலும்,  ‘என்னிடமிருக்கும் நல்ல  பண்புகளுக்கும் என் கல்வியால் சமுதாயத்திற்குக் கிடைத்த நல்ல பயன்களுக்கும் என் மத உணர்வுகளே காரணம். மதம் எனக்கு தேவை” என்று அம்பேத்கர் உறுதிபடக் கூறியுள்ளார்.  அதே சமயம் மதத்தின் பேரால் கபட வேடம் போடுவதும் எனக்குப் பிடிக்காது’ என்று சாடியுள்ளார்.

கம்யூனிஸ்ட் கட்சி உழைக்கும் மக்களுக்கான இயக்கமல்ல. தொழிலாளர்களைச் சுரண்டும் இயக்கம் என்று அவர் கடுமையாக விமர்சித்துள்ளார்.

1951 அக்டோபர் 6-இல் ஷெட்யூல்டு வகுப்பின் சம்மேளன செயற்குழு கூட்டத்தில், ‘தனிப்பட்டவரின் சுதந்திரம், நாடாளுமன்ற ஜனநாயகத்தை அழித்து, அதற்கு பதிலாக, எதேச்சாதிகாரத்தைக் கொண்டு வருவதை லட்சியமாகக் கொண்டுள்ள கம்யூனிஸ்ட் கட்சி போன்ற கட்சிகளுடன் ஷெட்யூல்டு வகுப்பினர் சம்மேளனம் எந்த உறவையும் வைத்துக் கொள்ளாது’ என்பதை மீண்டும் மீண்டும் தெளிவுபடுத்தினார்.

இந்திய கம்யூனிஸம் மட்டுமல்ல, சீனா, ரஷ்யா போன்ற கம்யூனிஸம் கோலோச்சிய  நாடுகளையும்  அம்பேத்கர் நம்பவில்லை.

சீனா பற்றி அம்பேத்கர்

இந்தியாவும் சீனாவும் இப்போது நட்பு நாடாக இருந்தாலும், இந்த நட்புறவு எவ்வளவு காலம்  நீடிக்கும் என்பதை திட்டவட்டமாகக் கூற முடியாது. இருநாடுகளுக்கும் இடையே மோதல்  ஏற்படும்  வாய்ப்பு எப்போதும் இருக்கவே செய்கிறது” என்று ‘மொழிவாரி மாநிலங்கள் பற்றிய  சிந்தனைகள்’ என்ற நூலில் (1955) அம்பேத்கர் கூறியுள்ளார்.

மேலும்,  ‘அரசியலில் பஞ்சசீலக் கொள்கைக்கு இடமேயில்லை. கம்யூனிஸ நாட்டின் அரசியலில் பஞ்சசீலக் கொள்கை இடம்  பெறவே முடியாது. கம்யூனிஸ நாடுகளில் ஒழுக்கநெறிகள் மாறிக் கொண்டேயிருக்கும். அவர்கள் மாறுபட்ட வாழ்வியல் கோட்பாடுகளையும் அரசமைப்பு முறைகளையும் பின்பற்றுபவர்கள். ஆகவே நாம் சுதந்திர நாடுகள் என்று கருதப்படும் நாடுகளுடன் கூட்டு வைத்துக் கொள்வது நல்லது’ என்றும் கூறினார். அம்பேத்கரின் தீர்க்க தரிசனம் சீனா 1962-இல் நம் தேசத்தின் மீது படையெடுத்தபோது வெளிப்பட்டது.

ரஷ்யா பற்றி அம்பேத்கர்

‘ரஷ்யா பல நாடுகளை இல்லாமல் ஆக்குவதில் தொடர்ந்து ஈடுபட்டு வருகிறது. விடுதலை அளிப்பது என்ற கோட்பாட்டில், மற்ற நாடுகளைத் தன் நாட்டுடன் சேர்த்துக் கொள்கிறது. மற்ற நாடுகளுக்கு ரஷ்யா வழங்கும் விடுதலை என்பது, அடிமைத்தனம். விடுதலைக்குப் பிறகு அங்கே சுதந்திரம் முளைப்பதில்லை. இதனால் யாதொரு பயனுமில்லை. ரஷ்யா என்ற பூதம் வாயைத் திறந்து இரை கேட்கும் போதெல்லாம், அதற்குப் பிற நாடுகள் பலியாக்கப்படுகின்றன’ என்றும் கூறினார்.

மேலும்,  ‘தென்கிழக்கு ஆசிய நாடுகள் அவசரப்பட்டு ரஷ்ய வலையில் வீழ்ந்துவிடாதபடி ஜாக்கிரதையாக இருக்கவேண்டும். நாளைய தினம் ரஷ்யாவில் சர்வாதிகாரம் தோல்வி அடைந்தால் அங்கே என்ன நடக்கும்? நாட்டின் சொத்தை கபளீகரம் செய்து கொள்வதற்கு ரஷ்ய மக்கள் தங்களுக்குள் சச்சரவிட்டுக் கொண்டு ரத்தக் களரியில் ஈடுபடுவார்கள். ஏனென்றால், அவர்கள் தாங்களாகவே முன்வந்து கம்யூனிஸ அமைப்பு முறையை ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை’ என்றார்.

டாக்டர் அம்பேத்கரின் தீர்க்க தரிசனம், 1989-இல் ரஷ்யா சிதறுண்டபோது நிகழ்ந்தது. மக்கள் உரிமைக்காக மட்டுமல்ல; ரொட்டிக்காகவும் அடித்துக்கொள்ள வேண்டியதாயிற்று.

1952 பொதுத் தேர்தலில் காங்கிரஸ் கட்சி டாக்டர் அம்பேத்கருக்கு எதிராக வேட்பாளரை நிறுத்தி அம்பேத்கரைத் தோற்கடித்தது. இதற்கு ஒருபடி மேலே சென்று, கம்யூனிஸ்ட் கட்சி தலைவர் டாங்கே,  ‘எனக்கு வாக்களிக்காவிட்டாலும் பரவாயில்லை; அம்பேத்கருக்கு  வாக்களிக்காதீர்கள்’  என்று பிரச்சாரம் செய்தார் என்பது மறுக்கமுடியாத வரலாற்றுப் பதிவு.

கம்யூனிசத்தையும் கம்யூனிஸ்ட்களையும் அம்பேத்கர் தம் வாழ்நாள் முழுவதும் எதிர்த்து வந்தார். தொழிலாளர்கள் நலனுக்காக ‘சுதந்திர தொழிலாளர்கள் கட்சி’யை டாக்டர் அம்பேத்கர் நிறுவினார்.

‘கம்யூனிஸ்டுகளைக் கண்டு மயங்கிவிடாதீர்கள். புத்தரைப் போல் நாம் விழிப்படைவோமானால் அன்பு, நீதி, நல்லெண்ணம் என்னும் வழிமுறைகளைப் பின்பற்றி, இதைவிட சாதனைகளை நம்மாலும் புரியமுடியும் என்பதில் எனக்கு பரிபூரண நம்பிக்கை உண்டு’ என்று குறிப்பிட்ட அம்பேத்கர், தம் மக்களை, தாழ்த்தப்பட்ட சமூகத்தினரை கம்யூனிஸ சித்தாந்தத்திற்கு  ஆட்படுத்தவில்லை.

தமிழகத்தின் புதின அரசி

– ம.பூமாகுமாரி

 

வை.மு.கோதைநாயகி

வை.மு.கோதைநாயகி

வை.மு.கோதைநாயகி

(பிறப்பு : 1901, டிச. 1 – நினைவு : 1960, பிப். 20)

 

ஒரு தமிழ்ப் பத்திரிகையின் ஆசிரியராக முதன்முதலில் பதவி வகித்தவர் என்ற பெருமை ஒன்றே போதும்  இவர் என்றென்றும் பத்திரிகை வானில் ஜொலிப்பதற்கு. நாவலாசிரியை, எழுத்தாளர், பதிப்பாளர், பாடகி,  இசையமைப்பாளர்,  சமூகப்போராளி, பேச்சாளர், சுதந்திரப் போராட்ட வீராங்கனை என, பன்முக ஆற்றலால் மிளிர்ந்து பெண்மைக்குப் பெருமை சேர்த்தவர்  பெருமகளார் வை.மு.கோதைநாயகி. முதல் துப்பறியும் நாவலைத்  தமிழுக்கு  தந்தவர் என்பது இவருக்கு  கூடுதல் சிறப்பம்சம்.

படிப்பறிவு  பயிலாத  கதைச் சொல்லி:

 பள்ளிக்கூடம் செல்லாத, பாடங்கள்  படிக்காத  பால்ய சிறுமியாக  வளர்ந்தவள் கோதை.  5 வயதிலேயே 9 வயது சிறுவனுக்கு மனைவியான கோதை  பிறந்தது,  வைதீகக்  குடும்பத்தில். வீட்டினில் எப்போதுமே ஒலித்துக் கொண்டிருந்த திருவாய்மொழிப்  பாசுரங்களைக்  கேட்டதால்  தாய்மொழி மீது  தீராதக் காதலை  மனதிலே வசியப்படுத்திக் கொண்டாள் . கதைசொல்வதும், சங்கீதம் இசைப்பதும்  மிகவும் பிடித்த விஷயங்களாக  தன்னுள் வரித்துக்கொண்டாள்.
விக்கிரமாதித்யன் மன்னன் முதல்  தெனாலிராமன்  வரை வழக்கிலிருந்த அத்தனைகதைகளையும் சொல்லி  ஆச்சரியப்பட  வைத்தாள் . கதைகள் சொல்வதில் தணியாத தாகமும், சொல்லும் விதத்தில் தனித்துவமான  பாணியும் இருந்ததால்,  கோதையின்  கதைகளுக்குள்  மயங்கியது  குழந்தைகள் மட்டுமல்ல , பெரியவர்களும் தான்.

 கணவன் என்னும் தோழன் :

 அந்தக் காலத்தில் (இந்தக் காலத்திலும்தான்) இப்படி ஒரு கணவனா  என  வியக்க வைத்த பார்த்தசாரதியை  துணைவராகப்  பெற்றது  கோதையின் பாக்கியமே.  புராணங்களையும், வேதங்களையும் கற்க  ஏற்பாடு செய்ததோடு,    கோதையை நாடகங்களுக்கும் அழைத்துச் சென்றார் கணவர்.
நாடகக்கொட்டகைக்குச் சென்று  நாடகங்கள்  காணப்  பெண்களை  அனுமதிக்காதகாலத்திலும்  தன்  மனைவியை அழைத்துச் சென்றதோடு, அவரது எல்லாவகையான முன்னேற்றத்துக்கும்  ஒரு தோழனாகவே துணை புரிந்துள்ளார்.

படிக்காத எழுத்தாளி,போராளி :

 எழுதப் படிக்கத் தெரியாத  கோதை  சொல்லச் சொல்ல  தோழி பட்டம்மாள் எழுதிய கதை ‘இந்திரமோகனா’  வடுவூர் துரைசாமி ஐயங்கார் அவர்களால் நடத்திவந்த ‘மனோரஞ்சனி’ இதழில்  வெளிவந்தது. பின்னர் ‘ஜகன்மோகினி’  என்னும் பத்திரிகைக்குப்  பொறுப்பேற்று சிறப்பாக  நடத்தினார்.  அதன் வாயிலாக  இந்து- முஸ்லிம் ஒற்றுமை,  பெண்விடுதலை, சுதந்திர வேட்கை, மதுவிலக்கு, விதவைத் திருமணம் என சமூக முன்னேற்றத்திகான  ஆயுதமாக எழுத்துக்களைக் கையாண்டவர் வை.மு.கோதைநாயகி.
மேலும் மேடைகளிலே  குட்டிக்குட்டிக் கதைகளைச் சொல்லி,  கேட்பவர்களின் மனதில் தனது கருத்துக்களை ஆழமாகப் பதியவைப்பதில் கைதேர்ந்தவராகவும் விளங்கினார். நாவாற்றல் மிக்க தீரர் சத்தியமூர்த்தியும், கர்மவீரர் காமராஜரும் வை.மு.கோதைநாயகியின்  பேச்சுக்கு ரசிகர்களானதில் வியப்பில்லையே.

இன்னொரு முகம்   இசை நாயகி:

கேட்போரை ஈர்க்கும் காந்தக்குரல், தெளிவான உச்சரிப்பு,  ஆழ்ந்த சங்கீத ஞானம்  ஆகியவை இணைந்த ஒரு பாடகியாகவும்  கோதைநாயகி அவர்கள் திகழ்ந்தது   நம்மையெல்லாம்  மேலும்  ஆச்சரியப்படச் செய்கிறது. கோதைநாயகியால்  ஊக்கம் பெற்றுப்  பின்னாளில் இசைமேதையாய்   புகழ்ப்பெற்றவர்  டி.கே.பட்டம்மாள் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.
மகாகவி பாரதியார்  வை.மு.கோதைநாயகியின்  பாட்டுக்கு ரசிகர். பின்னாளில்  டி.கே.பட்டம்மாள் அவர்களின் தேனிசைக்குரலில் பாடி இசையுலகமே மயங்கிய ‘ஆடுவோமே பள்ளுப் பாடுவோமே’ என்ற  பாடல் வை.மு.கோதைநாயகி அவர்களுக்காகவே பாரதியார் எழுதியது என்ற செய்தி வை.மு.கோ. அவர்களின் உன்னத வாழ்வுக்கு ஓர் உதாரணம்.

தேசப்பிதாவுடன் சந்திப்பு :

காந்தியடிகள் மற்றும் கஸ்தூரிபாய் அன்னையுடனான சந்திப்பு  கோதைநாயகி அவர்களின்  வாழ்க்கையில் பெரும் மாற்றத்தை  ஏற்படுத்தியது. காந்திஜியின் ஆதர்சமான ஆளுமையும்,  எளிமையான வாழ்வும் மற்றும் சத்தியத்தின் மேல் அவருக்கிருந்த அசைக்கமுடியாதப்  பற்றும் அவரை ஈர்த்தன.
அதன்பின், பட்டாடைகள் அணிவதையும், தங்க ஆபரணங்கள் பூணுவதையும் விடுத்து, காதியுடை  உடுத்தி சுதந்திரப் போராட்டத்தில்  தன்னை  ஈடுபடுத்திக் கொண்டார். மதுவிலக்குக்காகப்  போராடி  8 மாதங்கள் சிறைத் தண்டனைப் பெற்றார். அந்நியத் துணி  பகிஷ்கரிப்பு, லோதி கமிஷன் எதிர்ப்பு போராட்டங்களில் கலந்துக்கொண்டதால் சிறை வாழ்க்கையை அனுபவித்தார்.

திரைப்படத் துறையிலும்  முத்திரை:

தணிக்கைக் குழு  உறுப்பினராக 10 ஆண்டுகள் பணியாற்றி திரைப்படங்களில் தேசபக்திக்கும், பெண்மைக்கும் முக்கியத்துவம் தரும் காட்சிகள் இடம்பெறுவதை ஊக்குவித்தார். கோதைநாயகியின் சில நாவல்கள் திரைப்படங்களாகவும்  வெளிவந்துள்ளன.

சேவைப்பணிகள் செய்த செம்மல் :

காந்திஜியின்  நினைவாக ‘மகாத்மாஜி சேவா  சங்கம்’ துவக்கி  பெண்களுக்கும், எளியோருக்கும்  பல சேவைகள் புரிந்தார். அதற்காக அரசாங்கம் தந்த 10 ஏக்கர் நிலத்தை ஸ்ரீ வினோபா பாவேயின் ‘பூதான இயக்கத்திற்கு’  நன்கொடையாய்  வழங்கினார்.
தன்  வாழ்நாள் முழுதும்  தேச விடுதலைக்கும், பெண்கள் முன்னேற்றத்துக்கும் பாடுபட்ட வை.மு.கோதைநாயகி  அவர்கள் படைத்த நாவல்களின் எண்ணிக்கை 115 என்றால்  இவரை   ‘தமிழ்  இலக்கியத்தின் புதினஅரசி’என்றழைப்பதில்  நமக்கெல்லாம் பெருமிதம் தானே!

அம்பேத்கர் பார்வையில் சமுதாயம்

-பேரா. ப. கனகசபாபதி ambedkar3

அண்ணல் அம்பேத்கர் அவர்களுக்கு, சட்டமேதை, சமூக சீர்திருத்தவாதி,  அரசியல்  தலைவர்  உள்ளிட்ட  வெவ்வேறு விதமான பரிணாமங்கள் இருந்தபோதும், அடிப்படையில் அவர் ஒரு  பொருளாதார  நிபுணர்.

இளங்கலை, முதுகலைப் படிப்புகளைப் பொருளாதாரத் துறையில் முடித்தார். அதன்பின்னர், புகழ்பெற்ற இரண்டு வெளிநாட்டு நிறுவனங்களில், பொருளாதாரத்துறையில், இரு முனைவர்  பட்டங்களைப் பெற்றார். அவை அமெரிக்காவில் உள்ள கொலம்பியா பல்கலைக் கழகம்,  இங்கிலாந்திலுள்ள லண்டன் பொருளாதார நிறுவனம் ஆகியவை. அதைத்தவிர, சட்டத்துறையில் அவர் தேர்ச்சி பெற்றது தனிச்சிறப்பு வாய்ந்தது.

அவரது பெரும்பாலான பட்டங்கள், ஆய்வுகள் பொருளாதாரத்  துறையிலேயே  அமைந்திருந்தன. 1930-களின் ஆரம்பத்தில், அப்போதைய பம்பாயிலுள்ள சிடென்ஹாம் கல்லூரியில், பொருளாதாரத் துறையில் பேராசிரியாகப் பணியாற்றினார். அதனால் அவருக்குப் பொருளாதாரம் குறித்து ஆழ்ந்த அறிவு இருந்தது.

பொருளாதார முறைகள் என்றாலே மேற்கத்திய கோட்பாடுகளான கம்யூனிசம், முதலாளித்துவம் ஆகிய இரண்டு மட்டுமே முன் வைக்கப்படுகின்றன. அண்ணல், அவை இரண்டையும் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. இப்போது அவர் மறைந்து சுமார் அறுபது ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டன. இடைப்பட்ட காலத்தில் ஏற்பட்டுள்ள உலக மாற்றங்கள், அவரது தீர்க்க தரிசனத்தை எடுத்துக்காட்டுகின்றன.

1980-களின் இறுதியில் சோவியத் ருஷ்யாவில் கம்யூனிசம் தோற்றுப்போனது. அதற்கு முன்னரே மற்றொரு முக்கிய கம்யூனிச நாடான சீனா தனது பொருளாதாரக் கொள்கைகளிலிருந்து விலகி விட்டிருந்தது. முதலாளித்துவம், சந்தைப் பொருளாதார முறையாகப் பரிணமித்து, உலகமயமாக்கல் என்ற மாயையில் பயணித்து இன்று தோல்வியைத் தழுவிக்கொண்டு, குழப்பத்தில் தவிக்கின்றது.

குறிப்பிட்ட இரண்டு சித்தாந்தங்களிலுமே முழுமை இல்லை; மனிதகுலத்தின் ஒட்டுமொத்த  வளர்ச்சிக்கான அடிப்படை இல்லை. எனவே, ஒவ்வோரு நாட்டுக்கும் அதற்கெனப் பொருத்தமான வழிமுறையே சரியானதாக இருக்கும் என்பதை நிபுணர்கள் இப்போது ஒப்புக்கொள்கின்றனர்.

அண்ணலின் பொருளாதாரச் சிந்தனைகள் பலவும் சாமானிய மக்களின் முன்னேற்றம் பற்றியே  அமைந்திருந்தன. நாடு சுதந்திரம் பெற்ற சமயத்தில் நமது பொருளாதாரம் மிகவும் மோசமாக இருந்தது. உலகின் முதல்நிலைப் பொருளாதாரமாகப் பல நூற்றாண்டுகள் தொடர்ந்து விளங்கி வந்த நமது தேசம்,  ஐரோப்பியர்களின் ஆட்சிக் காலத்தில் மிகவும் சிரமமான நிலைக்குத்  தள்ளப்பட்டது.  அதனால்  தொழில்கள்,  உற்பத்தித் துறை,  வணிகம் ஆகியவையெல்லாம் நசுங்கிப்போயின. எனவே, சுமார் எண்பது விழுக்காடு மக்கள், விவசாயம், கிராமம் சார்ந்த தொழில்களையே நம்பியிருந்தனர். சுதந்திரம் பெற்ற காலத்தில் சுமார் நாற்பத்தைந்து விழுக்காடு மக்கள் வறுமைக் கோட்டுக்குக் கீழே வாழ்க்கையை நடத்தி வந்தனர்.

ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக்காலத்தில் விவசாயத் துறையும் பெரும் அழிவைச் சந்தித்தது. தவறான  கொள்கைகளால், 1800 முதல் 1850 வரையிலான ஐம்பது வருட காலத்தில் மட்டும் அன்றைய  மெட்ராஸ் பிரசிடென்சியில், சுமார் மூன்றில் ஒரு பங்கு விவசாயிகள், விவசாயத்தை விட்டு  வெளியேறினர் என வரலாற்றாசிரியர்கள் கூறுகின்றனர்.  எனவே, விவசாயத்தை மேம்படுத்த அவர் தனது கருத்துகளை முன்வைத்தார்.

விவசாயிகளுக்குத் தேவையான நிதிஉதவி,  நீர்,  விதைகள்,  உரம் போன்றவற்றை அரசாங்கமே  கொடுத்து உதவவேண்டும் எனக் கூறினார். அதிக வட்டியில்  விவசாயிகளுக்குக்  கடன் கொடுப்பவர்களை அரசு கட்டுப்படுத்தி, நெறிப்படுத்தவேண்டும் எனக் கோரிக்கை வைத்தார்;  நிலவரியை  எதிர்த்தார்.

விவசாயத் தொழிலாளர்களுக்குக் குறைந்தபட்ச கூலி கொடுக்கவேண்டும் என வலியுறுத்தினார். தரிசு நிலங்களை நிலமற்றவர்களுக்குக் கொடுத்து விவசாயம் செய்யவைத்தல், நிலத்தைப் பகிர்ந்தளித்தல், கூட்டு விவசாயம் உள்ளிட்ட கருத்துக்களை முன்வைத்தார்.

ஆங்கிலேயர்களின் ஏகாதிபத்திய நிதிமுறைகளைக் கடுமையாக எதிர்த்தார். அவை சுரண்டலுக்கு வழிவகுக்கிறது என்பதை எடுத்துச் சொன்னார். மேலும் அவை கடந்த காலங்களில் எவ்வாறு தோல்வியில் முடிந்தன என்று நிரூபித்தார்.

நாட்டினைத் தொழில் மயமாக்காமல், வேகமான பொருளாதார வளர்ச்சியை அடைய முடியாது எனக் கூறினார். எனவே பெரிய தொழில்களை அரசாங்கமும், சிறிய தொழில்களைத் தனியார்களும் எனச் சொன்னார். ஏனெனில், அந்தக் காலகட்டத்தில் பெரிய தொழில்களை நடத்துவதற்குத் தேவையான அதிக முதலீடுகளைப் போடுவதற்கு, தனியார் துறையில் போதிய நிதி ஆதாரம் இல்லை எனக் கருதினார்.

இந்தியாவின் நாணயமுறை பற்றி அண்ணலுக்கு ஆழ்ந்தஅறிவு இருந்தது. அந்த சமயத்தில்  வீழ்ச்சியடைந்து வந்த ரூபாயைச் சமாளிக்க பிரிட்டிஷ் அரசு திணறிவந்த காலத்தில், அதுபற்றி  ஒரு ஆய்வறிக்கை வெளியிட்டார். நாணய மாற்றுமுறை மூலம் ஸ்திரத்தன்மை உருவாகாது எனக் கூறினார்.

ஆகையால் நாணயமுறை குறித்த ஸ்திரத்தன்மையைவிட, விலைபற்றிய ஸ்திரத்தன்மை  குறித்து  அரசு அதிக கவனம் செலுத்தவேண்டும் என எடுத்துக் கூறினார். அவரது கருத்துக்கள்  பின்னர் மத்திய ரிசர்வ் வங்கி உருவாவதற்குக் காரணமாக அமைந்தது என்பது அதிகம் பேருக்குத் தெரியாத விஷயம்.

வரிகளைப் பொருத்த வரையில் பணக்காரர்களுக்கு அதிகமாகவும் ஏழைகளுக்குக் குறைவாகவும்  விதிக்கப்படவேண்டும்; குறிப்பிட்ட அளவு வரை வருமானத்துக்கு விலக்கு அளிக்க வேண்டும்  என்ற கருத்துக்களைக் கூறினார். வரி என்பது மக்களின் வாழ்க்கைத்தரத்தைக் குறைக்கும்  வகையில் அமையக்கூடாது என எடுத்துச் சொன்னார்.

பொதுச் சொத்துக்கள், மக்கள் அனைவருக்கும் பயன்பட வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்தினார்.  உற்பத்தி சம்பந்தமான பொதுவளங்களை, அரசாங்கமே நிர்வகிக்க வேண்டும், பொது உற்பத்திகள் பகிர்ந்தளிக்கப்பட வேண்டும் எனக் கூறினார். அடிப்படைத் தொழில்கள், விவசாயம், காப்பீடு ஆகியவற்றை அரசே நடத்த வேண்டும் என விரும்பினார்.

காரல் மார்க்ஸின் சித்தாந்தம், வழிமுறைகள் வன்முறையாக இருப்பதாக அவர் கருதினார்.  அதனால்  அவற்றை நிராகரித்தார். தொழிலாளர் நலன்குறித்து தேவையான நடவடிக்கைகளை  எடுக்க வேண்டியும் தொழிலாளர்களுக்கு நிர்வாகத்தில் பங்களிக்க வேண்டியும் கேட்டுக் கொண்டார்.

வறுமையை ஒழிக்கவேண்டும், ஏற்றத்தாழ்வுகளை நீக்கி, சுரண்டலை முடிவுக்குக்  கொண்டுவர வேண்டும் என்பதைப் பொருளாதாரத்தின் முக்கியமான நோக்கங்களாகக் கருதினார். அவரது சிந்தனைகள் சாமானிய மக்களின் சிரமங்களைப் பற்றியும் அவர்களின் வாழ்க்கையை  முன்னேற்றுவது  பற்றியதாகவுமே இருந்தது.

 

குறிப்பு:

திரு. ப.கனகசபாபதி, கோவையில் வசிக்கும் மேலாண்மைத் துறை பேராசிரியர். சுதேசி விழிப்புணர்வு இயக்கத்தின் மாநில நிர்வாகிகளுள் ஒருவர்.

 

 

%d bloggers like this: