Blog Archives

மொகலாயர்களை தண்டித்தவன்

-ம.பூமாகுமாரி

 

Shivaji

சத்ரபதி சிவாஜி

சத்ரபதி சிவாஜி

(பிறப்பு: 1630,  பிப்  19  – மறைவு: 1680, ஏப். 3)

சத்ரபதி சிவாஜி ராஜே போஸ்லே – பாரதத்தாயின் வீரமகன் – 1674-இல் வடக்கு திசையில் ஒரு மஹா இந்து சாம்ராஜ்யத்தை, மாரத்திய பேரரசை நிறுவியவன்.

பலம்:  வல்லமை படைத்த காலாட்படையும், கப்பல் படையும் சிவாஜியின் வசம் இருந்தன. கோட்டைகள் நிர்மானிப்பதும், கொத்தளங்களை சீரமைப்பதும் அவனின் பொழுதுபோக்கு. கொரில்லா யுத்த முறையைக் கையாள தேர்ச்சி பெற்ற போர்வீரன். யுத்த தந்திரம் என்பது அவனது அடிப்படை வியூகம். மிகச் சிறந்த புலனாய்வுக் குழுமம் இருந்தது மராத்திய பேரரசிடம். எந்த ஜாதி, எந்த மதத்தவனானாலும் சரி, திறமை இருந்தால் முன்னுக்கு வர முடியும், சிவாஜியின் ஆட்சியில். ஒரு தேர்ந்த ராஜ தந்திரி மட்டுமல்ல, நிபுணத்துவமான ஆட்சியை செலுத்திய ஸ்டேட்ஸ்மேன் எனத் தெரிய வருகிறது. ஒரு மாபெரும் இராணுவப் படைத் தலைவனாகவும் தேர்ந்த ஆட்சியாளனாகவும் இருப்பது அரிதல்லவா?

சர்வ வல்லமை பொருந்திய மஹாராஜா, பொதுமக்களை துன்புறுத்த அந்தப் பதவியைப் பிரயோகிக்கவில்லை, பெரும் புகழ் சூட்டப்பட்ட போதும் தன் தலைக்கு அதை ஏற்றி ஆணவம் கொள்ளாத மாமனிதன். சம காலத்தில் அதிக படைபலம் கொண்ட அந்நியர்களை எதிர்த்து நின்று, சூழ்ச்சியாலும், மதி நுட்பத்தாலும், வீர தீரச் செயல்களாலும் படைகளை வழி நடத்திச் சென்று வெற்றி வாகை சூடிய மாமன்னன் அவன்.

சிறுவனாக: சிறுவன் சிவாஜியின் வாழ்வில் தாய் ஜீஜிபாயின் பங்களிப்பு ஏராளம் ஏராளம். மல்ஹர் ராம்ராவ் சிட்னியில் என்பவர் ‘சத்ரபதி சிவாஜி மஹாராஜன்சே சப்தப்ரகாரணத்மகீ’ என்ற புத்தகத்தில் இப்படி எழுதுகிறார்:

“தான் முகலாயர்களுடன் போர் புரியப் பிறந்தவன் என்பதில் எள்ளளவும் சந்தேகம் இல்லை அவனுக்கு. அந்நியர்களால் படை எடுத்து வெற்றி கொள்ளப்பட்டு அவர்கள் ஆட்சி புரிய நமது மதம், அடையாளம் ஆகியவற்றை இழந்து நிற்கிறோம் நாம். நம் உயிரையும் ஈந்து இந்நிலையை மாற்றுவோம் எனச் சூளுரைத்தது மட்டுமல்லாமல், ராஜேஸ்வரியின் முன்பு வெற்றி கொள்வேன் என ஆணையிட்டு, ‘தோரணா’ கோட்டையைத் தனதாக்கிக் கொண்டான் சிவாஜி மஹராஜ்”.

கோட்டைகள்: ஒவ்வொரு ஆட்சியாளருக்கும் அவருக்கென ஒரு ஸ்டைல் இருக்கும். நமது சக்கரவர்த்தி சிவாஜியின் ஸ்டைல் இதுதான். புதிது புதிதாக கோட்டைகள் கட்டி, எதிரிகளை நடுங்க வைப்பது. வருகட், பூஷண்கட், மஹிமாகட், வர்தன்கட், சதாசிவகட், மச்சிந்திரகட் என எத்தனை எத்தனை கோட்டைகள்! ஆக்ரா சிறையில் இருந்து சிவாஜி மஹாராஜா தப்பிப்பாரா? அல்லது உயிர் துறப்பாரா எனத் தெரியாமல் தவித்த வேளையிலும், மாவலர்கள் அதற்காக பயந்து மொகலாயர்களைக் கண்டு நடுங்கி விடவில்லை. தங்கள் மஹாராஜா வரும் வரை நாட்டை பத்திரமாக ஆட்சி செய்து வந்தனர்.

ஆனால் எந்த சுப காரியங்களும் நடத்தவில்லை. தாங்களே உயிர் துறக்கவும் நாட்டு மக்கள் தயாராக இருந்தனர். நீதி, நேர்மை எந்தப் பக்கம் என்பதை சந்தேகத்துக்கு இடமின்றி உணர்ந்திருந்தனரே? எனவே தான் தங்கள் கணவனமார்கள் வீட்டோடு பத்திரமாகத் தங்கிவிட வேண்டும் என விரும்பவில்லை மஹாராஷ்டிரத்து வீர மகளிர். நீதியின் பெயராலே அந்தப் போர் நடத்தப்பட்டபடியால் தான், மராத்திய தாய் வீரப் பெண்மணியாய் தன் மகன்களை சந்தோஷமாக போர்க்களம் அனுப்பி வைத்தனர். நாம் மொகலாயரை எதிர்த்து ஏன் போர் புரிகிறோம் என்பதை முழுதும் உணர்ந்திருந்தனர் அந்த வீரப் பெண்டிர்.

ஒரு காலத்தில் நிலப் பிரபுத்துவ அமைப்பில், இஸ்லாமிய ஆட்சியாளர்களுக்கு வருவாய் வசூலிக்கும் கூலிப்படையினர் போன்று செயல்பட்டு வந்த மராத்தியர்கள், தங்கள் அபிமானத்தை மொகலாய மன்னர்களிடையே மாற்றி மாற்றி வைத்துக் கொண்டு, துயரமான அடையாளமற்ற வாழ்க்கை வாழ்ந்து வந்தனர்.

ஷாஜி போஸ்லே (வீர சிவாஜியின் தகப்பனார்) இப்படி பீஜபூரின் அடில்ஷாக்களுக்கும், பேரார், அஹமத்நகர் நிஜாம்ஷாக்களுக்கும் மாறி மாறி பணி செய்து வந்தார். தங்களுக்கென, சுதந்திரமான மராத்தா – ஹிந்து ராஜ்யத்தை நிறுவும் நினைப்பு முளை விட்டாலும், அது அவர் காலத்தில் உருப்பெறவில்லை. மகன் வீர சிவாஜியின் வாழ்வில் கூடியது. அந்த நினைப்பை ஆளப் பதிய வைத்தவர் ஜீஜாபாய் தான். தேவகிரியின் ராஜவம்சத்துப் பெண் அல்லவா அவர்?

வெறும் 17 வயதுச் சிறுவனாய் சிவாஜியும் அவன் தோழர்களும் ஜீஜாபாய் மற்றும் குரு தாதாஜி கொண்டதேவின் தூண்டுதலால், மொகலாய கொடூர ஆட்சியின் தளைகளை உடைத்தெறிவோம் என சூளுரைத்தனர். வென்று காட்டினார் என்பது வரலாறு.

இளைஞர் சக்தியை சமானியமாக எடை போட்டுவிட முடியாது என்பதற்கு வீரன் சிவாஜி உதாரணம்.

 

காண்க:  ஹிந்து சாம்ராஜ்ய நிறுவனர்

பொறியியல் வானில் ஒரு துருவ நட்சத்திரம்

-வ.மு.முரளி

மோக்‌ஷகுண்டம் விஸ்வேஸ்வரையா

மோக்ஷகுண்டம் விஸ்வேஸ்வரையா

(பிறப்பு: 1861 செப். 15- மறைவு: 1962, ஏப். 12)

 

அறிவியல் வளர்ச்சியின் பயன்பாட்டுத் துறை தான் பொறியியல். உலகின் நிலையை பகுத்து ஆராய்வது அறிவியல். அதனால் கிடைக்கும் கோட்பாடுகள், கண்டுபிடிப்புகளைப் பயன்படுத்தி, புதிய வடிவமைப்புகள், கட்டமைப்புகள், சமுதாய வளர்ச்சிக்கான கருவிகளை உருவாக்குவது பொறியியல்.

இன்று உலகுக்கு அதிகமான பொறியாளர்களையும் தொழில்நுட்ப நிபுணர்களையும் அளிக்கும் நாடாக இந்தியா உள்ளது. இதற்கு அடிகோலியவர்களுள் ஒருவர், ‘முன்னுதாரணமான பொறியாளர்’ என்று போற்றப்படும் மோக்ஷகுண்டம் விஸ்வேஸ்வரையா.

எடுத்துக்கொண்ட பணியில் சிரத்தை, காலநிர்வாகம், அர்ப்பணமயமான கடும் உழைப்பு ஆகியவற்றின் மொத்த உருவமாக விஸ்வேஸ்வரையா போற்றப்படுகிறார். பிரிட்டீஷ் இந்திய அரசு அவரை மிகவும் மதிக்கத்தக்க குடிமகனாகக் கொண்டாடியது.

கர்நாடக மாநிலம், சிக்கபல்லபூர் மாவட்டம், முத்தனஹல்லியில் 1861 செப். 15-இல் வசதியான ஸ்மார்த்த பிராமணக் குடும்பத்தில் பிறந்தவர் விஸ்வேஸ்வரையா. அவரது முன்னோர், ஆந்திர மாநிலம், மோக்ஷகுண்டம் என்ற கிராமத்தைச் சேர்ந்தவர்கள். பெங்களூரில் உயர்நிலைக் கல்வியை முடித்த பின், அங்குள்ள மத்தியக் கல்லூரியில் பி.ஏ. பயின்ற விஸ்வேஸ்வரையா, அடுத்து புனே பொறியியல் கல்லூரியில் கட்டுமானப் பொறியியலில் பி.இ. பட்டம் பெற்றார்.

அவரது முதல் அரசுப் பணி, மும்பை பொதுப்பணித் துறையில் உதவி செயற்பொறியாளராகத் துவங்கியது (1885). பிறகு இந்திய பாசன ஆணையப் பணியில் அவர் இணைந்தார். அப்போது தக்காணப் பீடபூமியில் தனித்துவமான பாசனத் திட்டங்களை உருவாக்கி பெயர் பெற்றார்.

பிறகு நாசிக், சூரத், புனே, மும்பை ஆகிய பகுதிகளில் பல்வேறு உயர்நிலைகளில் பொறியாளராக அவர் பணியாற்றினார். அப்போது சீனா, ஜப்பான், எகிப்து, அமெரிக்கா, கனடா போன்ற நாடுகளுக்குச் சென்று கட்டுமானத் துறையின் வளர்ச்சிகளைக் கண்டுவந்து, அவற்றை நம் நாட்டில் நடைமுறைப்படுத்தினார்.

1903-இல் அவர் வடிவமைத்து உருவாக்கிய தானியங்கி வெள்ளமடை மதகு (Automatic weir water Floodgates) உள்நாட்டில் உருவாக்கப்பட்ட சிறந்த கண்டுபிடிப்பாகும். நீர்த்தேக்கங்களில் தண்ணீரின் அதிகபட்ச இருப்பையும் அணையின் பாதுகாப்பையும் உறுதிப்படுத்தும் அந்த மதகுக்காக காப்புரிமையையும் (1903) விஸ்வேஸ்வரையா பெற்றார்.

அந்த மதகு முதன்முதலாக புனே அருகிலுள்ள கடக்வஸ்லா நீர்த்தேக்கத்தில் நிறுவப்பட்டது. அதன் வெற்றிக்குப் பிறகு, டைக்ரா அணை, கிருஷ்ணராஜ சாகர் அணை உள்ளிட்ட பல நீர்த்தேக்கங்களில் அந்த மதகு பொருத்தப்பட்டது.

ஏமன் நாட்டின் ஏடன் நகருக்கு அரசால் 1906-07-இல் விஸ்வேஸ்வரையா அனுப்பப்பட்டார். அப்போது அங்கு அவர் ஆய்வு நடத்தி வடிவமைத்த, குடிநீர் விநியோகம்- சாக்கடை வடிகால் அமைப்பு, அந்நாட்டு அரசால் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டது.

1909-இல் பிரிட்டீஷ் அரசுப் பணியிலிருந்து விருப்ப ஓய்வு பெற்ற விஸ்வேஸ்வரையா, மைசூரு அரசின் தலைமைப் பொறியாளராகவும் செயலாளராகவும் இணைந்தார். 1913-இல் நான்காம் கிருஷ்ணராஜ உடையார் மன்னராக இருந்தபோது, மைசூரு திவானாகப் பொறுப்பேற்றார்.

1918 வரை அங்கு திவானாகப் பணியாற்றிய காலகட்டத்தில் மைசூரு நகரின் வளர்ச்சிக்கு பல திட்டங்களைச் செயல்படுத்தினார். பத்ராவதி எஃகு ஆலை, மைசூரு வேளாண்மை பல்கலைக்கழகம், கர்நாடகா சோப் நிறுவனம், மைசூரு வர்த்தகக் கழகம், சிவசமுத்திர நீர்வீழ்ச்சியில் மின்னுற்பத்தித் திட்டம், ஸ்டேட் பாங்க் ஆஃப் மைசூரு ஆகியவை விஸ்வேஸ்வரையாவின் முயற்சியால் அமைந்த நிறுவனங்கள்.

அவரது திட்ட வரைவாலும், மேற்பார்வையிலும் உருவானதுதான் மாண்டியாவில் காவிரியின் குறுக்கே கட்டப்பட்ட கிருஷ்ணராஜ சாகர் நீர்த்தேக்கம். இந்த அணை மைசூரு பகுதியின் பாசனத்தில் பெரும் புரட்சியை உருவாக்கியது. இந்த அணையின் முன்புறம் நிறுவப்பட்டுள்ள பிருந்தாவன் தோட்டம் அழகிய பூங்கா ஆகும். இங்கு அமைக்கப்பட்டுள்ள, நீரின் சக்தியால் இயங்கும் பலவிதமான வண்ண நீரூற்றுகள் சுற்றுலாப் பயணிகளை வெகுவாக ஈர்க்கின்றன.

பெங்களூரில் அவர் துவங்கிய அரசு பொறியியல் கல்லூரி, தற்போது விஸ்வேஸ்வரையா பொறியியல் பல்கலைக்கழகமாக வளர்ந்துள்ளது. தனியார் பலர் அவரது ஊக்குவிப்பால் பல துறைகளில் புதிய நிறுவனங்களைத் துவக்கினார்கள். அவரது திட்டமிட்ட பணிகளால் மைசூரு அரசு பல முனைகளில் வளர்ச்சியுற்றது. எனவேதான் ‘நவீன மைசூரின் தந்தை’ என்று அவர் போற்றப்படுகிறார்.

விசாகப்பட்டினம் துறைமுகத்தை கடல் அரிப்பிலிருந்து காக்கும் வகையிலான கட்டுமான வடிவமைப்பை விஸ்வேஸ்வரையா அளித்தார். தவிர ஹைதராபாத் நகரை வெள்ளச் சேதத்திலிருந்து தடுக்கும் கட்டமைப்பையும் அவர் அளித்தார் (1908). திருப்பதியிலிருந்து ஏழு மலைகளைத் தாண்டி திருமலைக்குச் செல்லும் வகையில் அற்புதமான மலைப்பாதையையும் தார்ச்சாலையையும் விஸ்வேஸ்வரையா வடிவமைத்தார். இவை அவருக்கு பெரும் புகழைத் தந்தன.

விஸ்வேஸ்வரையாவின் அரும்பணிகளைக் கெüரவிக்கும் வகையில், 1911-இல் பிரிட்டீஷ் அரசு அவருக்கு சர் பட்டம் வழங்கியது. அன்றுமுதல் அவர் ‘சர். எம்.வி.’ என்று பிரபலமாக அழைக்கப்பட்டார்.

பல கெüரவ டாக்டர் பட்டங்களும், விருதுகளும் பெற்ற விஸ்வேஸ்வரையா, சர்வதேச கட்டுமானப் பொறியாளர் சங்கத்தின் கௌரவ உறுப்பினராகத் தேர்வு செய்யப்பட்டார். பெங்களூரு அறிவியல் கழகத்தின் ஃபெல்லோஷிப்பும் அவருக்கு வழங்கப்பட்டது. 1923-இல் கூடிய இந்திய அறிவியல் காங்கிரஸ் மாநாட்டின் தலைவராக விஸ்வேஸ்வரையா தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

இந்தியாவின் மீள் கட்டமைப்பு (1920), திட்டமிட்ட இந்தியப் பொருளாதாரம் (1934) ஆகிய நூல்களை அவர் எழுதியிருக்கிறார். அவரது பெயர் தாங்கி பல கல்வி நிறுவனங்கள் இயங்குகின்றன. அவரைப் பெருமைப்படுத்த பெங்களூரில் அனைத்திந்திய உற்பத்தியாளர் கூட்டமைப்பால் உருவாக்கப்பட்ட விஸ்வேஸ்வரையா பொறியியல், தொழில்நுட்ப அருங்காட்சியகம், ஒவ்வொரு மாணவரும் காண வேண்டிய அரிய பொக்கிஷமாகும்.

நாட்டின் பெருமைக்குரிய உயர் விருதான ‘பாரத ரத்னா ’ விஸ்வேஸ்வரையாவுக்கு 1955-இல் வழங்கப்பட்டது. 1962, ஏப். 12-இல் தனது 101 வயதில் அவர் மறைந்தார்.

இந்திய பொறியியல் வானில் துருவ நட்சத்திரமாக ஒளிரும் விஸ்வேஸ்வரையாவின் பிறந்த தினம், தேசிய பொறியாளர் தினமாக ஆண்டுதோறும் கொண்டாடப்படுகிறது.

நன்றி: தினமணி இளைஞர்மணி (09.02.2016)

புரட்சிக்கார எழுத்தாளர்

-ம.பூமாகுமாரி

 

வ.வே.சு.ஐயர்

வ.வே.சு.ஐயர்

வ.வே.சு. ஐயர்

(பிறப்பு: 1881, ஏப்ரல் 2- மறைவு: 1925, ஜூன் 3)

ஏப்ரல் 2, 1881-இல், தமிழகத்தில், திருச்சி வரகனேரியில் பிறந்த வரகனேரி வெங்கடேச சுப்ரமணியம் ஐயர், ஆங்கிலேயரின் ஆதிக்கத்தை எதிர்த்துக் போராடிய இந்திய வீர மகன்களில் குறிப்பிடத்தக்கவர்.

சுப்ரமணிய பாரதி, வ.உ.சிதம்பரம் பிள்ளை, ஆகியோரின் சம காலத்தவர். தமிழ் எழுத்தாளரும் ஆவார். கம்பரின் இராமாவதாரத்தையும், திருவள்ளுவரின் திருக்குறளையும் ஆங்கிலத்தில் மொழி பெயர்த்தவர். வாஞ்சிநாதனின் குரு.

இளம்பிராயம்:

வரகனேரியில் பிறந்த இவர், திருச்சி செயின்ட் ஜோசப்ஸ் கல்லூரியில் வரலாறு, அரசியல், லத்தீன் மொழி கல்வி பயின்றவர். வக்கீல் ஆக வேண்டும் என்ற ஆசையில் மெட்ராஸ் பல்கலைக் கழகத்தில் 1902-இல் தேர்ச்சி பெற்று, திருச்சி மாவட்ட நீதி மன்றத்தில் பளீடராக சேர்ந்தார். 1906-இல் ரங்கூனுக்கு இடம் பெயர்ந்தார்.

1907-இல் லண்டன்,  ‘பாரிஸ்டர் அட்லா’ ஆக முயற்சி செய்து கொண்டிருந்த கால கட்டத்தில், அங்கிருந்த புரட்சியாளர்களின் பாசறையான இந்தியா ஹுஸில் ஷியாம்ஜி கிருஷ்ண வர்மா, மேடம் காமா, சாவர்க்கர் ஆகியோரின் தொடர்பு ஏற்பட்டது.  அந்தக் காலகட்டத்தில் மகாகவி பாரதி இந்தியாவில் நடத்திவந்த ‘இந்தியா’ பத்திரிகைக்கு லண்டலிருந்து செய்திகளை நிருபராக எழுதி அனுப்பி வந்தார்.

குறிப்பாக, விநாயக தாமோதர் சாவர்க்கரின் சந்திப்பு அவரது வாழ்வில் திருப்பு முனையானது. சாவர்க்கரின் பாதிப்பால் ஐயர், போராட்டம் மூலமே இந்தியா சுதந்திரம் அடைய முடியும் என்று முழுமையாக நம்பினார்.

வெளிநாட்டில்:

லண்டனில் நடந்த கர்சான் வில்லி படுகொலையில் மதன்லால் திங்ரா என்ற இந்திய இளைஞர் கைது செய்யப்பட்டார்.  இந்த ராஜவழக்கில்  ஐயர் மேல் பிடி வாரண்ட் பிறப்பிக்கப்பட்டது. இவ்வழக்கில் கைதான வீர சாவர்க்கர், இந்தியாவிற்கு கடல் மார்க்கமாக 1910-இல் அனுப்பி வைக்கப்பட்டபோது, பிரான்ஸ் நாட்டின் மார்சைல்ஸ் துறைமுகத்தில் துணிச்சலாகத் தப்பிக்க முயன்றார். இந்திய சுதந்திரப் போராட்ட வரலாற்றில் புகழ்பெற்ற விஷயம் அது. சாவர்க்கரை துரதிர்ஷ்டவசமாக பிரஞ்ச்காவலாளிகள் கைப்பற்றினர்.

சாவர்க்கரின் அறிவுறுத்தலால் மாறுவேடத்தில் லண்டலிருந்து தப்பிட வ.வே.சு ஐயர், பாண்டிசேரியில் 1916-இல் தஞ்சம் அடைந்தார். அங்கிருந்தப்டு அரவிந்தர், பாரதி ஆகியோருடன் இணைந்து 1920 வரை, தேச விடுதலைப்போரில் ஈடுபட்டார்.

இந்தியாவில்:

புதுச்சேரியில் அய்யர் இருந்தபோதுதான், வாஞ்சிநாதனுக்கு துப்பாக்கி சுடும் பயிற்சி அளித்தார். வன்முறையில் இறங்கித்தான் ஆங்கிலேயரின் அராஜகத்தில் இருந்து விடுபட முடியும் என இளைஞர்களுக்கு போதித்தார். ஆஷ்துரையைக் கொலை செய்யும் சதியில் வ.வே.சு.ஐயருக்கு பங்கு இருந்தது. திருநெல்வேலியில் கலெக்டராக ஆஷ் துரையை வாஞ்சிநாதன் சுட்டுக் கொல்ல, அரசியல் படுகொலையை நிகழ்த்த, ஐயருக்கும் பாரதியாருக்கும் நெருக்கடி ஏற்பட்டது.

எம்டன் …

22 செப். 1914-இல் எம்டன் கப்பல் மெட்ராஸ் துறை முகத்தில் புகுந்து குண்டு மழை பொழிந்தது. புதுச்சேரியில் உள்ள ஐயர் மற்றும் நண்பர்களே அதற்குக் காரணம் என கற்பித்தது ஆங்கிலேய அரசு. அவர்களை ஆப்பிரிக்காவிற்கு நாடு கடத்த வேண்டுகோள் வைத்தது பிரெஞ்சு அரசிடம். பிரெஞ்சுக்காரர்கள் குற்றங்களை ஏற்றுக் கொண்டாலும் தண்டனைகளை வழங்க மறுத்து விட்டனர். இந்தக் காலகட்டத்தில் தான் ஐயர் திருக்குறளை மொழிபெயர்த்தார். என்ன ஆளுமை பாருங்கள்!

முதல் உலக மகா யுத்தம் முடிந்த பின், ‘தேச பக்தன்’ இதழுக்கு ஆசிரியராக ஆனார் ஐயர். இருக்க விட்டால் தானே? 1921-இல் ராஜதுரோக குற்றம் சுமத்தப்பட்டு 9 மாதங்கள் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். அங்கு ‘கம்ப ராமாயணம் – ஒரு பார்வை’ புத்தகத்தை எழுதினார். ஐயர் அவர்கள் தான் தமிழ் சிறுகதை மரபைத் துவக்கி வைத்தவர். (குளத்தங்கரை அரசமரம் – தான் தமிழின் முதல் சிறுகதை என்பது ஆய்வாளர்களின் கருத்து). ‘பால பாரதி’ என்ற தமிழ் இலக்கிய இதழை ஆரம்பித்தார்.

பிற்காலத்தில் (1922) சேரன்மஹாதேவியில் (திருநெல்வேலி மாவட்டம்) ஒரு குருகுலத்தையும் பரத்வாஜ ஆசிரமத்தையும்  நிறுவினார்.

வீரச் செரிவான வாழ்க்கை – முடிவுக்கு வருதல்.

இத்தனையும் விறுவிறுவென நடந்து முடிந்து வீரம் செரிந்த சுவாரஸ்யக் கதையாக நகர்கையில், விதி குறுக்கே பாய்ந்தது என்றுதான் சொல்ல வேண்டும்.

பாபநாசம் நீர் வீழ்ச்சியில் மகள் சுபத்ரா அடித்துச் செல்லப்பட, ஐயர் தண்ணீரில் பாய்ந்து காப்பாற்ற முயன்றார். இங்கிலீஷ் கால்வாயையே நீந்திக் கடந்த ஐயருக்கு பாபநாசம் நீர்வீழ்ச்சி யமனாய்ப் போயிற்று. ஜூன் 4, 1925-இம் வருடம் 44 வயதான ஐயர் இப்பூவுலகை நீத்தார்.

குறிப்பு:

திருமதி பூமாகுமாரி, பேராசிரியர் மற்றும் எழுத்தாளர்.

காண்க:   சாவர்க்கரின் தமிழகத் தோழர்

.

முதல் சுதந்திரப் போரின் அக்கினிக்குஞ்சு…

-ம.பூமாகுமாரி

மங்கள் பாண்டே

மங்கள் பாண்டே

மங்கள் பாண்டே

(பிறப்பு: 1827, ஜூலை 19 – பலிதானம்: 1857, ஏப்ரல் 8)

 

பிரிட்டிஷ் சாம்ராஜ்யத்தை எதிர்த்து, 1857-இல் முதல் இந்திய சுதந்திரப் போர் (சிப்பாய்க் கலகம்) நடந்தது பற்றி நமது சரித்திரப் பாடப் புத்தகத்தில் படித்துள்ளோம். அதற்கு வித்திட்ட நிகழ்வுக்கு சொந்தக்காரர் மங்கள் பாண்டே.

வங்காள காலாட்படையில் பிரிட்டிஷ் கிழக்கு இந்திய கம்பெனியில் வீரனாக வேலை பார்த்த மங்கள் பாண்டேவை அன்றைய பிரிட்டிஷ் சாம்ராஜ்யமே ஒரு கலகக்காரன் என அடையாளப்படுத்தியது.  அது எதனால் என்பது பற்றி நம் சரித்திரப் பாடப் புத்தகங்கள் அதிகம் அலட்டிக் கொள்வதில்லை.

மங்கள் பாண்டே – சிப்பாய்க் கலகத்துக்குக் காரணமான அக்கினிக் குஞ்சு. அந்தத் தனிமனிதன் காட்டிய வீரம், எதிர்ப்பு, நியாயமான கோபம் – இவை எளிதில் பற்றிக் கொண்டது எல்லோரையும். ஆங்கிலேயர்களை உரசிப் பார்க்கும் துணிவை நமக்குத் தந்தவன் தனி மனிதனான மங்கள் பாண்டே!

1827, ஜூலை 19 -இல் பூமிஹார் பிராமண வகுப்பில் உத்தரபிரதேசத்தில்,  பல்லியா மாவட்டம், நாக்வா என்ற கிராமத்தில் பிறந்தார் மங்கள் பாண்டே.  1849-இல் கிழக்கிந்திய கம்பெனி ராணுவத்தில் சேர்ந்தார். மிக ஒழுக்கமான இளைஞர்.

கொல்கத்தாவின் பாரக்பூர் எனும் இடத்தில் சிப்பாய்கள் கொந்தளிப்புடன் இருப்பதாக , லெஃப்டினென்ட் பாக்கிற்கு செய்தி வருகிறது.  உடனே குதிரையில் ஏறி புறப்பட்டான் பாக்.  மங்கள் பாண்டேவைப் பற்றி பாக்கிற்குச் சொல்லப்பட்டது.

மங்கள் பாண்டே குறி பார்த்துச் சுட, பாக் தப்பித்தான்.  குதிரையைப் பதம் பார்த்தது புல்லட். குதிரையும், மேலிருந்த அதிகாரியும் கீழே விழ, தன் வாளால் பதம் பார்த்தான் பாண்டே. மற்றொரு சிப்பாய் ஷேக் பல்டு தலையிட்டு, பாண்டேவை கட்டிப் பிடித்தான். இதனிடையே சார்ஜென்ட் மேஜர் ஹீயூசன் மங்கள் பாண்டேவால் தாக்கப்பட்டார்.

ஹூயூசன் மீது துப்பாக்கி சூடு நடத்திய பாண்டேவை, மற்றவர்கள் பிடித்துக் கொடுக்க வேண்டும் என கதறி வேண்டுகோள் விடுத்த பல்டுவை ஏனைய சிப்பாய்கள் மறுத்து, சுட்டு விடுவதாக மிரட்டினர். பல்டுவுக்கும் காயம்;  பாக், ஹியூசன் ஆகியோருக்கும் அடி பலம். காமாண்டிங் ஆபீஸர் ஜெனரல் ஹியர்சே வருகிறார். துப்பாக்கியைக் காட்டி மிரட்டி, ‘எல்லோரும் மங்கள் பாண்டேவைப் பிடிக்க உதவ வேண்டும். இல்லையேல்அவமதிக்கும் முதல் மனிதனைச் சுட்டு விடுவேன்’ என மிரட்டுகிறார்.

பாண்டே நிலமையைப் புரிந்து கொண்டு தன்னைத் தானே சுட்டுக் கொள்ள, ரத்த வெள்ளம். அடி பலம் என்றாலும் உயிருக்குப் பாதகம் இல்லை. நட்ந்தது  விசாரணை. விடுவானா வெள்ளைக்காரன்? தூக்கு தண்டனை கிடைத்தது.  அன்று ஆங்கிலேயருக்கு அடிமைப் பட்டுக் கிடந்த பாரதத்தில் அது தான் கதி. அரசை எதிர்த்தால் தூக்குதான்.

ஆனால் மங்கள் பாண்டேவுக்கு   மக்களிடத்தில் இருக்கும் வரவேற்பை மோப்பம் பிடித்தது ஆங்கில அரசு. ஊர் அறிய தூக்கிவிட்டால் பெரிய கிளர்ச்சி வெடிக்கும் என யூகித்து, குறித்த நாளுக்கு ஒரு வாரம் முன்பே யாருக்கும் தெரியாமல் தூக்கில் தொங்க விட்டது பிரிட்டீஷ் அரசு.

ஒரு சிறு பொறி தான் மங்கள் பாண்டே. அக்னிக் குஞ்சினை பொந்திடை வைத்தாயிற்று. வெந்து தணிந்தது காடு. அது தான் முதல் இந்திய சுதந்திரப் போர் (1857).

துப்பாக்கி புல்லட்டில் பன்றிக் கொழுப்பும், மாட்டு இறைச்சியும் தடவித் தந்ததாக சிப்பாய்கள் மத்தியில் பரவியது செய்தி. ஏற்கனவே உள்ளுக்குள் புகைந்து கொண்டிருந்தவர்கள் கொதித்து எழுந்தனர். ஒரு வதந்தி பெரும் கிளர்ச்சியை உண்டு பண்ணிற்று. இந்தியர்களின் மனநிலையை பாதிக்க வேண்டும் என்ற துர் எண்ணத்துடன் ஆங்கிலேயர்கள் நடந்து கொண்டனர் என நம்மவர்கள் நம்பினர்.

மாட்டுக் கொழுப்பு என்பதால் ஹிந்துக்களும், பன்றிக் கொழுப்பு என்பதால் இஸ்லாமியரும் மனம் புண்பட்டனர், வெறுத்தனர்;  கிளர்ந்து எழுந்தனர்.  ‘சிப்பாய் மியூட்டினி’  (சிப்பாய் கலகம்) என வரலாறு பதிவு செய்து கொண்டது. அதுவே முதல் இந்திய சுதந்திரப் போர் ஆகும். அதற்கு வித்திட்டவர்  மாவீரர் மங்கள் பாண்டே.

1857, ஏப்ரல் 8-ம் நாள் பாரக்பூரில் தூக்கிலிடப்பட்ட போது மங்கள் பாண்டேவுக்கு 29 வயது! அவரை கௌரவிக்கும் விதமாக, இந்திய அரசு ஒரு நினைவு தபால் தலையை  1984 அக்டோபரில் வெளியிட்டது. கொல்கத்தாவில் பாண்டே நினைவாக ஒரு பூங்கா எழுப்பப்பட்டது.

ஆங்கிலேயரை எதிர்த்த துணிச்சலால் நம் எல்லோர் மனதிலும் சிம்மாசனம் இட்டு அமர்ந்துள்ளார் மங்கள் பாண்டே!

குறிப்பு:

 திருமதி. ம.பூமாகுமாரி, பேராசிரியர் மற்றும் எழுத்தாளர்.

காண்க:

முதல் சுதந்திரப் போரின் முதல்பொறி

ஸ்வதந்திர கர்ஜனை – 2

.

பத்திரிகை உலகின் முதுகெலும்பு

-ம.பூமாகுமாரி

ராம்நாத் கோயங்கா

ராம்நாத் கோயங்கா

ராம்நாத் கோயங்கா

(பிறப்பு: 1904, ஏப்ரல் 3- மறைவு: 1991, அக்டோபர் 5)

 

பிரெஞ்ச் தேசத்தில் பண்டைய காலத்தில் சமூகத்தை மூன்று  பெரும் பிரிவுகளாக (எஸ்டேட்) பிரித்திருந்தனர். முதல் எஸ்டேட் மதகுருமார்கள், இரண்டாவது எஸ்டேட் பிரபுக்கள் (அரசர்கள் இதில் வருகிறார்கள்). மூன்றாவது சாமான்யர்கள். நவீன யுகத்தில் 4, 5 எஸ்டேட்டுகள் சேர்க்கப்பட்டன. இந்தியாவில் நான்காம் எஸ்டேட் (பத்திரிகைத் துறை) என்று சொன்னால் பளிச்சென சில பெயர்கள் மின்னி மறையும். நமது மனத்திரையில் கட்டாயம் ராம்நாத் கோயங்கா பெயர் தோன்றும்.

RNG என்று பொதுவாக எல்லோராலும் அழைக்கப்பட்டவர். 1904, ஏப்ரல் 3-ல், பிகாரின் தர்பங்கா ஜில்லாவில் பிறந்தார். பின்னாளில் ‘இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்’ பத்திரிகையை வலுவாக,  வெற்றிகரமாக நடத்தி, பத்திரிகை உலகில் தனக்கென ஓர் இடத்தை அமைத்துக் கொண்டவர்.

வாரணாசியில் படிப்பு முடித்த பின், அவரது குடும்பம், நூல் மற்றும் சணல் வியாபாரம் செய்ய சென்னைக்கு அனுப்பியது. அவரோ வடகிழக்கு இந்தியாவில் பிறந்து, வட இந்தியாவில் பயின்று, தென்னிந்தியாவில் பத்திரிகைத் தொழிலில் வெற்றிக்கொடி நாட்டினார். ஒரு டீலராக சென்னை வந்தவர் ‘இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்’  பத்திரிகையின் பங்குகளை வாங்கினார். இரண்டே ஆண்டுகளில் கம்பெனியை தன்வசப்படுத்தினார். தேசிய அளவில் பத்திரிகை உலக நெட்வொர்க் ஒன்றை உருவாக்கினார். இறுதியில் 14 பதிப்புகள் வெளிவந்தது ‘இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்’. அதுவே இந்தியாவின் மிகப் பெரிய ஆங்கில நாளேடு. மேலும் பல்வேறு இந்திய மொழிகளில் ஆறு நாளேடுகள் (தமிழில் தினமணி) வெளிவந்தது இந்தக் குழுமத்திலிருந்து.

1930-களில், காந்திஜியுடன் கரம் கோர்த்து இந்திய சுதந்திரத்திற்காக வெள்ளையர்களை எதிர்த்தார். பின்னர் இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் கட்சியில், ஜவஹர்லால் நேரு தலைமையில் இணைந்து செயலாற்றினார்.

1971-ல் நாடாளுமன்றத்திற்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.  அப்போதைய பிரதமர் இந்திரா காந்தியின் எதேச்சதிகாரத்தை எதிர்த்து, 1975-ல் ஜெயபிரகாஷ் நாராயணனின் போராட்டத்தை தீவிரமாக கோயங்கா ஆதரித்தார்.  அது காங்கிரஸ் கட்சிக்கு எரிச்சலூட்டியது. இந்திரா காந்தி கொன்உவந்த நெருக்கடி நிலையை எதிர்த்து பத்திரிகை உலகம் வாயிலாகப் போராடினார்.

தேசத்தின் இருட்டுக் காலமான அவசர நிலை பிரகடனத்திற்குப் பிறகு மிக அதிகமான பிரச்னைக்கு உள்ளானது இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் பத்திரிகை. இந்திரா காந்தியின் கோபத்திற்கு ஆளான பின் எவரேனும் சுமுகமாக தொழில் செய்ய முடியுமோ? சென்ஸார் நீங்கியபோது சேர்த்து வைத்திருந்த குமுறலைக் கொட்டித் தீர்த்தது இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்.

‘கட்டாய கருத்தடை, வறுமையின் பிடியில் சிக்கித் தவித்தவர்கள் – வெகுஜன கட்டாய மீள் குடியேற்றம், பரந்துபட்ட ஊழல், மற்றும் அரசியல் கைதுகள்’  என தினமும் தீபாவளிப் பட்டாசாய் கொளுத்திப்போட்டது இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ். அரசியல் காழ்ப்புணர்ச்சி, அடக்குமுறை, தன்னைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள எந்த எல்லைக்கும் போவது என்ற எதேச்சதிகாரப் போக்கு – வரலாற்றில் இவற்றுக்கான மிக அழுத்தமான உதாரணமாக இந்திரா காந்தியின் காங்கிரஸும், அவசரநிலைக் காலமும் இருக்கிறது. அதை உலகிற்கு வெளிச்சம் போட்டு காட்டியதும், ஆவணப்படுத்தியதும் இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் தான். அந்த இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸுக்கு தைரியம் கொடுத்து ஊக்குவித்தது வேறு யார்? ராம்நாத் கோயங்கா தான். தைரியத்தின் மறுபெயர் கோயங்கா.

அந்தக் கட்டுரைகள் இந்திரா காந்தியின் 1977 தோல்விக்கு அடிகோலின. அதுமட்டுமல்ல, ஜனதா கட்சி உருவாகவும், ஆட்சி மலரவும் கோயங்கா பாடுபட்டார்.  பேனாமுனை, வாள்முனையை விட சக்தி வாய்ந்தது என்பதை நமக்குச் சொல்லிச் சென்றிருக்கிறார் ராம்நாத் கோயங்கோ.

ஜனதா கட்சியின் குழப்பங்களால் மொரார்ஜி தேசாஇ அரசு கவிழ்ந்த பின், 1980-ல் இந்திரா காந்தி மறுபடி அரசியலில் உயிர்த்தெழுந்தார். அப்போது வரி, சொத்து வழக்கு என சாட்டையடி கிடைக்கிறது அரசிடமிருந்து. இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸும், கோயங்காவும் அப்போதும் கலங்கவில்லை. 1984-ல் இந்திரா காந்தி அரசியல் படுகொலை செய்யப்படுவது வரை கோயங்காவுக்குப் போராட்டம் தான். ஆனால் அவர் என்றும் அதிகார அரசியலுக்கு முன் மண்டியிடவில்லை. 1991, அக். 5-இல் இந்தப் போர்வீரர் மறைந்தார்.

எழுத்தாளர் பி.ஜி.வர்கீஸ், 2005-ல்  ‘நான்காவது எஸ்டேட்டின் போர் வீரன்: எக்ஸ்பிரஸின் ராம்நாத் கோயங்கா’ என்ற புத்தகத்தில் அவரைப் பற்றி இவ்வாறு கூறியுள்ளார்:

ராம்நாத் கோயங்கா, பல முகங்கள் கொண்ட ஒரு மனிதர். சுதந்திரப் போராட்ட வீரர், காந்தியவாதி, அரசியல்வாதி, தொழிலதிபர், செய்தித்தாள் முதலாளி.  இவை எல்லாவற்ளையும் விட, பத்திரிகை சுதந்திரத்திற்காகப் போரிட்ட வெல்லமுடியாத போர்வீரன். பத்திரிகை சுதந்திரத்தின் எல்லைக் கோடுகளை அச்சமின்றி காவல் காத்தவரும், விரிவடையச் செய்தவரும் அவரே. நிறைய சமயங்களில் அது அவருக்குப் பெரும் பாதிப்பை உண்டு பண்ணியது. ஒரு பத்திரிகை பதிப்பகத்தாராக அவர் செய்தது,  சாதாரண பிரஜையை அதிகாரம் உள்ளவராக ஆக்கியது, அவனுடைய தெரிந்துகொள்ளும் உரிமையைத் தூக்கிப் பிடித்தல், அதிகாரத்தில் உள்ளவர்களை பொறுப்புணர்ச்சியுடன் செயல்பட வைத்தல் ஆகிய விஷயங்களில் அவர் சலிக்காமல், மிகுதியான ஆர்வத்துடன் செயல்பட்டார்.

மேலும், வர்கீஸ் ‘ராம்நாத் கோயங்கா – ஊடக மன்னர்’ என்ற தலைப்பில் ‘இந்தியா டுடே’ இதழில் எழுதியது இது…

ஒரு மதிநுட்பமான மார்வாரி, சென்னையில் குடியேறி, பத்திரிகை உலகின் பிரபுவாக உயர்ந்தவர். அரசியல் ரீதியாகவோ, பணம் கொடுத்து உதவியோ, தனக்கு சாதகமாக ஆட்களைச் சேகரித்தவர். தேவைப்படுவோருக்கு தன் செல்வாக்கால் உதவி செய்தவர்; ஆனால் பதிலுக்கு எதையும் எதிர்பாராதவர்.

அவர் முழுமையான தேசியவாதி. 1942 இயக்கத்தின் போது தானே தன்னை  ‘காங்கிரஸ் குவார்ட்டர் மாஸ்டராக’ நியமித்துக் கொண்டு ‘வெள்ளையனே வெளியேறு’ தலைமறைவு புரட்சிக்காரர்களுக்கு வெடிமருந்துகள் சப்ளை செய்தவர். நிலைகுலைய வைக்கும் எழுத்துக்களைப் பரப்புரை செய்ய அச்சிட்டுத் தந்தவர். மகாத்மா காந்தி, ஜவஹர்லால் நேரு, ராஜகோபாலாச்சாரி, கு.காமராஜ், ஜெயபிரகாஷ நாராயணன், இந்திரா காந்தி என எல்லோருடனும் நேரடித் தொடர்பில் இருந்தவர்.

அவரது சக்தி, எடுத்த காரியத்தை முடித்துக் காட்டுவதில் அவருக்கு இருந்த வேகம், கடின உழைப்பு ஆகியவற்றை வியப்பதோடு நிறுத்தி விடாமல், நாமும் கற்றுக் கொள்ளவும் வேண்டும்.

 

குறிப்பு:

திருமதி. ம.பூமாகுமாரி, பேராசிரியர் மற்றும் எழுத்தாளர்.

காண்க:

ஊடக உலகின் ஒளிவிளக்கு 

ஸ்வதந்திர கர்ஜனை – 32

.

%d bloggers like this: