Category Archives: விஞ்ஞானிகள்

பொறியியல் வானில் ஒரு துருவ நட்சத்திரம்

-வ.மு.முரளி

மோக்‌ஷகுண்டம் விஸ்வேஸ்வரையா

மோக்ஷகுண்டம் விஸ்வேஸ்வரையா

(பிறப்பு: 1861 செப். 15- மறைவு: 1962, ஏப். 12)

 

அறிவியல் வளர்ச்சியின் பயன்பாட்டுத் துறை தான் பொறியியல். உலகின் நிலையை பகுத்து ஆராய்வது அறிவியல். அதனால் கிடைக்கும் கோட்பாடுகள், கண்டுபிடிப்புகளைப் பயன்படுத்தி, புதிய வடிவமைப்புகள், கட்டமைப்புகள், சமுதாய வளர்ச்சிக்கான கருவிகளை உருவாக்குவது பொறியியல்.

இன்று உலகுக்கு அதிகமான பொறியாளர்களையும் தொழில்நுட்ப நிபுணர்களையும் அளிக்கும் நாடாக இந்தியா உள்ளது. இதற்கு அடிகோலியவர்களுள் ஒருவர், ‘முன்னுதாரணமான பொறியாளர்’ என்று போற்றப்படும் மோக்ஷகுண்டம் விஸ்வேஸ்வரையா.

எடுத்துக்கொண்ட பணியில் சிரத்தை, காலநிர்வாகம், அர்ப்பணமயமான கடும் உழைப்பு ஆகியவற்றின் மொத்த உருவமாக விஸ்வேஸ்வரையா போற்றப்படுகிறார். பிரிட்டீஷ் இந்திய அரசு அவரை மிகவும் மதிக்கத்தக்க குடிமகனாகக் கொண்டாடியது.

கர்நாடக மாநிலம், சிக்கபல்லபூர் மாவட்டம், முத்தனஹல்லியில் 1861 செப். 15-இல் வசதியான ஸ்மார்த்த பிராமணக் குடும்பத்தில் பிறந்தவர் விஸ்வேஸ்வரையா. அவரது முன்னோர், ஆந்திர மாநிலம், மோக்ஷகுண்டம் என்ற கிராமத்தைச் சேர்ந்தவர்கள். பெங்களூரில் உயர்நிலைக் கல்வியை முடித்த பின், அங்குள்ள மத்தியக் கல்லூரியில் பி.ஏ. பயின்ற விஸ்வேஸ்வரையா, அடுத்து புனே பொறியியல் கல்லூரியில் கட்டுமானப் பொறியியலில் பி.இ. பட்டம் பெற்றார்.

அவரது முதல் அரசுப் பணி, மும்பை பொதுப்பணித் துறையில் உதவி செயற்பொறியாளராகத் துவங்கியது (1885). பிறகு இந்திய பாசன ஆணையப் பணியில் அவர் இணைந்தார். அப்போது தக்காணப் பீடபூமியில் தனித்துவமான பாசனத் திட்டங்களை உருவாக்கி பெயர் பெற்றார்.

பிறகு நாசிக், சூரத், புனே, மும்பை ஆகிய பகுதிகளில் பல்வேறு உயர்நிலைகளில் பொறியாளராக அவர் பணியாற்றினார். அப்போது சீனா, ஜப்பான், எகிப்து, அமெரிக்கா, கனடா போன்ற நாடுகளுக்குச் சென்று கட்டுமானத் துறையின் வளர்ச்சிகளைக் கண்டுவந்து, அவற்றை நம் நாட்டில் நடைமுறைப்படுத்தினார்.

1903-இல் அவர் வடிவமைத்து உருவாக்கிய தானியங்கி வெள்ளமடை மதகு (Automatic weir water Floodgates) உள்நாட்டில் உருவாக்கப்பட்ட சிறந்த கண்டுபிடிப்பாகும். நீர்த்தேக்கங்களில் தண்ணீரின் அதிகபட்ச இருப்பையும் அணையின் பாதுகாப்பையும் உறுதிப்படுத்தும் அந்த மதகுக்காக காப்புரிமையையும் (1903) விஸ்வேஸ்வரையா பெற்றார்.

அந்த மதகு முதன்முதலாக புனே அருகிலுள்ள கடக்வஸ்லா நீர்த்தேக்கத்தில் நிறுவப்பட்டது. அதன் வெற்றிக்குப் பிறகு, டைக்ரா அணை, கிருஷ்ணராஜ சாகர் அணை உள்ளிட்ட பல நீர்த்தேக்கங்களில் அந்த மதகு பொருத்தப்பட்டது.

ஏமன் நாட்டின் ஏடன் நகருக்கு அரசால் 1906-07-இல் விஸ்வேஸ்வரையா அனுப்பப்பட்டார். அப்போது அங்கு அவர் ஆய்வு நடத்தி வடிவமைத்த, குடிநீர் விநியோகம்- சாக்கடை வடிகால் அமைப்பு, அந்நாட்டு அரசால் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டது.

1909-இல் பிரிட்டீஷ் அரசுப் பணியிலிருந்து விருப்ப ஓய்வு பெற்ற விஸ்வேஸ்வரையா, மைசூரு அரசின் தலைமைப் பொறியாளராகவும் செயலாளராகவும் இணைந்தார். 1913-இல் நான்காம் கிருஷ்ணராஜ உடையார் மன்னராக இருந்தபோது, மைசூரு திவானாகப் பொறுப்பேற்றார்.

1918 வரை அங்கு திவானாகப் பணியாற்றிய காலகட்டத்தில் மைசூரு நகரின் வளர்ச்சிக்கு பல திட்டங்களைச் செயல்படுத்தினார். பத்ராவதி எஃகு ஆலை, மைசூரு வேளாண்மை பல்கலைக்கழகம், கர்நாடகா சோப் நிறுவனம், மைசூரு வர்த்தகக் கழகம், சிவசமுத்திர நீர்வீழ்ச்சியில் மின்னுற்பத்தித் திட்டம், ஸ்டேட் பாங்க் ஆஃப் மைசூரு ஆகியவை விஸ்வேஸ்வரையாவின் முயற்சியால் அமைந்த நிறுவனங்கள்.

அவரது திட்ட வரைவாலும், மேற்பார்வையிலும் உருவானதுதான் மாண்டியாவில் காவிரியின் குறுக்கே கட்டப்பட்ட கிருஷ்ணராஜ சாகர் நீர்த்தேக்கம். இந்த அணை மைசூரு பகுதியின் பாசனத்தில் பெரும் புரட்சியை உருவாக்கியது. இந்த அணையின் முன்புறம் நிறுவப்பட்டுள்ள பிருந்தாவன் தோட்டம் அழகிய பூங்கா ஆகும். இங்கு அமைக்கப்பட்டுள்ள, நீரின் சக்தியால் இயங்கும் பலவிதமான வண்ண நீரூற்றுகள் சுற்றுலாப் பயணிகளை வெகுவாக ஈர்க்கின்றன.

பெங்களூரில் அவர் துவங்கிய அரசு பொறியியல் கல்லூரி, தற்போது விஸ்வேஸ்வரையா பொறியியல் பல்கலைக்கழகமாக வளர்ந்துள்ளது. தனியார் பலர் அவரது ஊக்குவிப்பால் பல துறைகளில் புதிய நிறுவனங்களைத் துவக்கினார்கள். அவரது திட்டமிட்ட பணிகளால் மைசூரு அரசு பல முனைகளில் வளர்ச்சியுற்றது. எனவேதான் ‘நவீன மைசூரின் தந்தை’ என்று அவர் போற்றப்படுகிறார்.

விசாகப்பட்டினம் துறைமுகத்தை கடல் அரிப்பிலிருந்து காக்கும் வகையிலான கட்டுமான வடிவமைப்பை விஸ்வேஸ்வரையா அளித்தார். தவிர ஹைதராபாத் நகரை வெள்ளச் சேதத்திலிருந்து தடுக்கும் கட்டமைப்பையும் அவர் அளித்தார் (1908). திருப்பதியிலிருந்து ஏழு மலைகளைத் தாண்டி திருமலைக்குச் செல்லும் வகையில் அற்புதமான மலைப்பாதையையும் தார்ச்சாலையையும் விஸ்வேஸ்வரையா வடிவமைத்தார். இவை அவருக்கு பெரும் புகழைத் தந்தன.

விஸ்வேஸ்வரையாவின் அரும்பணிகளைக் கெüரவிக்கும் வகையில், 1911-இல் பிரிட்டீஷ் அரசு அவருக்கு சர் பட்டம் வழங்கியது. அன்றுமுதல் அவர் ‘சர். எம்.வி.’ என்று பிரபலமாக அழைக்கப்பட்டார்.

பல கெüரவ டாக்டர் பட்டங்களும், விருதுகளும் பெற்ற விஸ்வேஸ்வரையா, சர்வதேச கட்டுமானப் பொறியாளர் சங்கத்தின் கௌரவ உறுப்பினராகத் தேர்வு செய்யப்பட்டார். பெங்களூரு அறிவியல் கழகத்தின் ஃபெல்லோஷிப்பும் அவருக்கு வழங்கப்பட்டது. 1923-இல் கூடிய இந்திய அறிவியல் காங்கிரஸ் மாநாட்டின் தலைவராக விஸ்வேஸ்வரையா தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

இந்தியாவின் மீள் கட்டமைப்பு (1920), திட்டமிட்ட இந்தியப் பொருளாதாரம் (1934) ஆகிய நூல்களை அவர் எழுதியிருக்கிறார். அவரது பெயர் தாங்கி பல கல்வி நிறுவனங்கள் இயங்குகின்றன. அவரைப் பெருமைப்படுத்த பெங்களூரில் அனைத்திந்திய உற்பத்தியாளர் கூட்டமைப்பால் உருவாக்கப்பட்ட விஸ்வேஸ்வரையா பொறியியல், தொழில்நுட்ப அருங்காட்சியகம், ஒவ்வொரு மாணவரும் காண வேண்டிய அரிய பொக்கிஷமாகும்.

நாட்டின் பெருமைக்குரிய உயர் விருதான ‘பாரத ரத்னா ’ விஸ்வேஸ்வரையாவுக்கு 1955-இல் வழங்கப்பட்டது. 1962, ஏப். 12-இல் தனது 101 வயதில் அவர் மறைந்தார்.

இந்திய பொறியியல் வானில் துருவ நட்சத்திரமாக ஒளிரும் விஸ்வேஸ்வரையாவின் பிறந்த தினம், தேசிய பொறியாளர் தினமாக ஆண்டுதோறும் கொண்டாடப்படுகிறது.

நன்றி: தினமணி இளைஞர்மணி (09.02.2016)

Advertisements

இந்திய வேதியியல் துறையின் முன்னோடி

-வ.மு.முரளி

ஆச்சார்ய பிரஃபுல்ல சந்திர ராய்

ஆச்சார்ய பிரஃபுல்ல சந்திர ராய்

(பிறப்பு: 1861, ஆகஸ்டு 2- மறைவு: 1944, ஜூன் 16)

விடுதலைப் போராட்டக் காலம் அது. அப்போது, பிளேக் நோயால் கொத்துக் கொத்தாக மக்கள் மாண்டு கொண்டிருந்தனர். அவர்களுக்குத் தேவையான மருந்துகளை ஐரோப்பாவிலிருந்து வாங்க வேண்டியிருந்தது. ‘நமது நாட்டு மக்களின் நோயை சரிப்படுத்த வெளிநாடுகளிலிருந்து பெரும் செலவில் ஏன் மருந்து வாங்க வேண்டும்? மருந்து உற்பத்தியில் நாமே ஏன் ஈடுபடக் கூடாது?’  என்று கேட்டார் நமது நாட்டைச் சேர்ந்த ஒரு விஞ்ஞானி.

இந்தக் கேள்வியுடன் அவர் நிற்கவில்லை. தனது பொருளாதார நிலையைப் பொருட்படுத்தாமல், நண்பர்களின் உதவியுடன் 1901-இல் கொல்கத்தாவில் ‘பெங்கால் கெமிக்கல்ஸ் அண்ட் ஃபார்மாசூடிகல்ஸ்’ என்ற நிறுவனத்தை ரூ. 700 முதலீட்டில் துவங்கிவிட்டார்.  இந்தியாவின் முதல் மருந்து தயாரிப்பு நிறுவனமான அந்நிறுவனம் இன்று  ஆல்போல வளர்ந்து, ரூ. 65 கோடிக்கு மேல் ஆண்டு விற்றுமுதலாகக் கொண்ட பிசிபிஎல் என்ற பொதுத்துறை நிறுவனமாக வளர்ந்திருக்கிறது.

இந்த நிறுவனத்தைத் தொடங்கியவர், ‘இந்திய நவீன வேதியியலின் தந்தை’ என்று போற்றப்படும் ஆச்சார்ய பிரபுல்ல சந்திர ராய்.

வேதியியல் விஞ்ஞானி, கல்வியாளர், மருந்து தயாரிப்பாளர், சுதந்திரப் போராட்ட வீரர், சீர்திருத்தவாதி, சமூக சேவகர், ஆராய்ச்சியாளர், எழுத்தாளர் எனப் பல முகங்களைக் கொண்ட ராயின் வாழ்க்கையே தியாக மயமானது.

1861, ஆகஸ்டு 2-இல், பிரிக்கப்படாத பாரதத்தில் (வங்கதேசம்) குல்னா மாவட்டம், ராருலி கத்தபாரா என்ற கிராமத்தில், நிலச்சுவான்தார் குடும்பத்தில் பிறந்தவர் ராய்.
தொழில் நிமித்தமாக அவரது குடும்பம் கொல்கத்தாவுக்குக் குடிபெயர்ந்தபோது ராய்க்கு வயது 9. அங்கு நான்காம் வகுப்பு படிக்கும்போது சீதபேதியால் பாதிக்கப்பட்ட ராயின் படிப்பு இடையில் நின்றுபோனது. ஆனால் வீட்டிலிருந்தபடியே பாடத்திட்டத்தில் இடம்பெறாத ஆங்கில இலக்கியம், அறிவியல் நூல்களை ஆர்வத்துடன் படித்தார் ராய்.

அடுத்த ஆண்டு பள்ளிப் படிப்பை மீண்டும் தொடர்ந்த ராய், பண்டித ஈஸ்வர சந்திர வித்யாசாகர் நிறுவிய மெட்ரோபாலிடன் இன்ஸ்டிட்யூட்டில் 1879-இல் பி.ஏ. படிப்பில் சேர்ந்தார். ஆனால் அறிவியல் மீது தீரா தாகம் கொண்ட அவரால் கலைப் படிப்பில் கவனம் செலுத்த முடியவில்லை.

தனது ஆர்வத்தை ஈடுகட்ட, கொல்கத்தாவிலிருந்த மாநிலக் கல்லூரியின் அறிவியல் வகுப்புகளுக்குச் செல்லத் துவங்கினார் ராய். அங்கு அலெக்ஸôண்டர் பெட்லர் என்ற பேராசிரியரின் வேதியியல் வகுப்புகள் அவரை மிகவும் கவர்ந்தன. அதன்காரணமாக வேதியியல் மீது ராய்க்கு மிகுந்த ஈர்ப்பு ஏற்பட்டது.

அதன் பின்விளைவாக, தனது பி.ஏ. படிப்பைக் கைவிட்டு, பிரிட்டனிலுள்ள எடின்பர்க் பல்கலைக்கழகத்தில் பி.எஸ்சி. படிக்க கப்பலேறினார் ராய். 1887-இல் அங்கு வேதியியலில் முனைவர் பட்டம் பெற்ற அவர் வெளியிட்ட ‘தாமிரம், மெக்னீசியம் தனிமக் குழுமத்தின் சல்பேட் கலப்பினம்’ என்ற ஆய்வறிக்கை  (Conjugated Sulphates of the Copper-magnesium Group: A Study of Isomorphous Mixtures and Molecular Combinations) அவருக்கு புகழை அளித்தது. அந்தப் பல்கலைக்கழகத்தின் வேதியியல் சபை துணைத் தலைவராக 1888-இல் தேர்வானார் ராய்.

1889-இல் கொல்கத்தா மாநிலக் கல்லூரியில் உதவிப் பேராசிரியராகச் சேர்ந்தார் ராய். அவருக்கு துறை சார்ந்த அனுபவமும் உயர் கல்வித் தகுதியும் இருந்தபோதும், ஆங்கிலேயராக இல்லாத காரணத்தால் அவருக்கு உரிய மரியாதை அளிக்கப்பட்டவில்லை. அந்த பாரபட்சத்தை எதிர்த்துப் பாராடியும் பலன் கிடைக்கவில்லை. இதுவே பின்னாளில் இந்திய வேதியியல் பள்ளி (1924) என்ற ஆராய்ச்சி மையத்தைத் துவங்க அவருக்கு தூண்டுதலாக அமைந்தது.

வேதியியலில் புதிய சேர்மங்களை உருவாக்குவது பிரதானமானதாகும். இதில் ராய்க்கு மிகுந்த ஈடுபாடு உண்டு. 1896-இல் அவர் வெளியிட்ட பாதரச நைட்ரைடு (Mercurous Nitrite) சேர்மம் தொடர்பான ஆய்வறிக்கை அவருக்கு உலகப் புகழைப் பெற்றுத் தந்தது.

1916-இல் மாநிலக் கல்லூரியிலிருந்து வெளியேறி, கொல்கத்தா பல்கலைக்கழக அறிவியல் கல்லூரியில் சேர்ந்த ராய், அங்கு தங்கம், பிளாட்டினம், இரிடியம் போன்ற தனிமங்களின் சல்பேட் சேர்மத்தை உருவாக்குவதிலும், அவற்றை மருந்து மூலக்கூறாகப் பயன்படுத்துவதிலும் வெற்றி பெற்றார். இது சரவாங்கி எனப்படும் முடக்குவாதத்துக்கு சிறந்த மருந்தாகும் என்றும் கண்டறிந்தார்.

1921-இல் பணியிலிருந்து அதிகாரப்பூர்வமாக ஓய்வு பெற்றாலும், 1936 வரை தொடர்ந்து மதிப்புறு பேராசிரியராகப் பணிபுரிந்தார். இந்த 15 ஆண்டுகளில் அவருக்கு வழங்கப்பட்ட ஊதியம் அனைத்தையும் கொல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்தின் வேதியியல் ஆராய்ச்சிக்கே வழங்கிவந்தார்.

வங்க மொழியில் நூற்றுக் கணக்கான அறிவியல் கட்டுரைகளை எழுதியுள்ள ராய், பிரம்ம சமாஜ அமைப்பிலும் மிகுந்த அக்கறை காட்டினார். 1923-இல் வடக்கு வங்கத்தில் ஏற்பட்ட வெள்ளச் சேதத்தின்போது நிவாரணப் பணியை ஒருங்கிணைத்து அந்தக் காலத்திலேயே ரூ. 2.5 லட்சம் நிதி திரட்டி மக்களுக்கு உதவினார்.

இந்தியாவின் பண்டைய ரசாயன விஞ்ஞானியான ‘ரச ரத்னாகரா’ நூலை எழுதிய நாகார்ஜுனா பெயரில் 1922-இல் ஒரு விருதை உருவாக்கிய ராய், அதற்கு பெரும் தொகையை முதலீடாக்கி, வேதியியல் துறையில் சாதனை படைக்கும் ஆராய்ச்சியாளர்களுக்கு தொடர்ந்து வழங்கச் செய்தார்.

தனது ஆராய்ச்சிப் பணிகளுக்கு குடும்ப வாழ்க்கை சுமையாகக் கூடாது என்பதற்காக வாழ்நாள் முழுவதும் பிரம்மசாரியாக வாழ்ந்த ராய், 1944, ஜூன் 16-இல் மறைந்தார்.

தனது சுயசரிதையை இரு பாகங்களாக, ‘வங்க வேதியியலாளரின் வாழ்க்கையும் அனுபவங்களும்’ என்ற தலைப்பில் (1932, 1935) வெளியிட்டார் ராய்.

சமஸ்கிருதத்தில் ஆழ்ந்த புலமை கொண்டிருந்த ராய், பண்டைய நூல்களில் இடம்பெற்ற வேதியியல் கருத்துகளை இளம் தலைமுறைக்கு வெளிப்படுத்த, ‘இந்து ரசாயன சாஸ்திர சரித்திரம்’  என்ற நூலை இரண்டு பாகங்களாக (1906, 1909) எழுதி வெளியிட்டார்.

விடுதலைப் போராட்டத்திலும், காதி இயக்கத்திலும் ஆர்வம் காட்டிய ராய், பொருளாதாரத் தன்னிறைவே உண்மையான சுதந்திரத்தை அளிக்கும் என்றார். அவரது சுதேசி மருந்து தயாரிப்பு நிறுவனத்தின் அடிப்படையே அதுதான்.

இந்தியாவில் வேதியியல் துறையின் வளர்ச்சிக்கு ராயின் பங்களிப்பு முதன்மையானது. அவரது வேதியியல் அறிவு தேச எல்லை கடந்தது. ‘தலைசிறந்த வேதியியல் மேதை’ என்று லண்டனிலுள்ள ‘ராயல் சொஸைட்டி ஆஃப் கெமிஸ்ட்ரி’யால் அறிவிக்கப்பட்ட, ஐரோப்பாவுக்கு வெளியே வாழ்ந்த முதல் விஞ்ஞானி பிரஃபுல்ல சந்திர ராய் தான்.

 

நன்றி: தினமணி இளைஞர்மணி (15.12.2015)

விண்ணில் மின்னும் வீராங்கனை

-ம.பூமாகுமாரி

கல்பனா சாவ்லா

கல்பனா சாவ்லா

கல்பனா சாவ்லா

(பிறப்பு: 1961 ஜூலை 1- மறைவு: 2003, பிப்ரவரி 1)

இந்திய வம்சாவளியில் வந்த ஒரு பெண், விண்ணை அளந்தவள் என்ற பெருமைக்கு உரியவராகிறார் என்றால் நம் சமூகத்திற்கு, குறிப்பாக இந்திய பெண்களுக்கு எத்தனை பெருமை, எத்தனை உத்வேகம்? அவர் தான் கல்பனா சாவ்லா.

அவர் ஓர் அமெரிக்க விண்வெளி வீரர்.  1961 , ஜூலை 1-இல் அவர் பிறந்தது இந்தியாவின் ஹரியானா மாநிலத்தில், கர்னல் எனும் ஊரில்.  படித்தது தாகூர் பள்ளி,  கர்னல்.  1976-இல்  அறிவியலில் இளங்கலை பட்டம் முடித்தார். பஞ்சாப் பொறியியல் கல்லூரியில் ‘ஏரோனாடிகல் இஞ்சினீயரிங்’ துறையில் படித்தார். முதுகலை படிப்பிற்காக 1982-இல் அமெரிக்கா பறந்தார். டெக்ஸாஸ் பல்கலைக் கழகத்தில் ‘ஏரோஸ்பேஸ் இஞ்சினீயரிங்’கில் முதுகலைப் பட்டம்  (1984) பெற்றார். பிறகு,  அதே பாடத்தில் கொலரேடோ பல்கலைக்கழகத்தில் 1988 வரை முனைவர் பட்டத்திற்காக உழைத்தார்.

 1983 -ஆம் ஆண்டு ஜீன் பியரி ஹாரிஸன் என்ற விமானப் பயிற்சி ஆசிரியரை மணம் முடித்து அமெரிக்க குடிமகளானார்.

நாசா அனுபவம்:

யாருக்கும் எளிதில் கிடைக்காத ஒன்று அமெரிக்க விண்வெளி ஆராய்ச்சி அமைப்பான நாசாவில் (NASA) பணி புரியும் வாய்ப்பு. அநத வாய்ப்பு கல்பனாவுக்குக் கிடைத்தது. முனைவர் பட்டம் வரை அதற்காகத் தன்னைத் தகுதி உடையவராக ஆக்கிக்கொள்ள கடுமையான உழைப்பும், சோர்வின்மையும், மிகக் கவனமாக செயல்படுதலும், உற்சாகமும், குன்றாத நம்பிக்கையும் அவரிடத்தில் ஏராளமமாக இருந்தன.

அந்நிய நாட்டில் சென்றால் முதலில்  தன்னை நிரூபிக்க, நிலைநிறுத்தவே வெகுவாக கஷ்டப்பட நேரிடும். கடுமையான போட்டி இருக்கும் சூழல் வேறு. அந்த நாட்டைச் சேர்ந்த அமெரிக்கர்கள் மட்டுமல்லாது, வேறு பல ஐரோப்பிய நாடுகள், ஆசியாவின் பிற நாடுகள் என்று எங்கிருந்து எல்லாமோ இளம் மாணவ மாணவிகள் தங்களை நிரூபிக்க, தங்கள் பலத்தை சோதிக்க, முன்வரும் பூமி அது. அதில் வெற்றி என்பது அத்தனை எளிதானது அல்ல. அயராத உழைப்பு, தன் முனைப்பு, வேலையில் முழு சரணாகதி இவை கல்பனா சாவ்லாவிடம் அமைந்திருந்தது வியப்பாக உள்ளது.

1994 டிசம்பரில் நாசாவில் பணி புரிய கல்பனா தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். ஏவுதள ஆராய்ச்சி மையத்தில், ‘கம்ப்யூடேஷனல் ஃபுளூயிட் டைனமிக்ஸ்’ல் தான் அவருக்கு முதல் பணி. ஏவுகணைகள் சந்திக்கும் சிக்கலான காற்றுவெளி, காற்றோட்டம் இதை உருவகப்படுத்தி சோதனை செய்யும் பெரிய பொறுப்பு இளம் வயதில் கல்பனாவுக்கு கிடைத்தது. அதை முடித்தவுடன்,  அடுத்த பணி,   இயக்கப்படும் லிஃப்ட் கணிப்புகள் சம்பந்தமானது.

1993-இல்  ‘ஓவர்செட் மெத்தட்ஸ்’ என்ற நிறுவனத்தில் கலிஃபோர்னியாவில் பணியைத் தொடங்கினார், ‘ஏரோ டைனமிக்ஸ் ஆப்டிமைசேஷன்’ என்பது தான் அவரின் அத்தனை சோதனைகளையும் இணைக்கும் அடிநாதம். இந்தச் சோதனைகள் எல்லாம் தொழில்நுட்ப மாநாட்டில் ஆவணங்களாக, சஞ்சிகைகளாகவும் வெளியிடப்பட்டுள்ளன.

நாசா- ஓர் அறிமுகம்:

இவ்வளவு எல்லாம் கல்பனாவைப் பற்றித்தெரிந்து கொள்ளும்போது,  NASA வைப் பற்றியும் சில அரிய தகவல்கள் இதோ:

1. (அமெரிக்க) தேசிய விமானவியல் மற்றும் விண்வெளி நிர்வாக அமைப்பே நாசா எனப்படுகிறது.

2. பொதுமக்களின் விண்வெளி திட்டம், விண் பயணம் பற்றிய அறிவியல், விண்வெளி ஆராய்ச்சி ஆகியவற்றுக்கான பொறுப்பு நாசாவினுடையதே.

3. அப்போலோ சந்திரனில் மனிதன் கால் பதித்தது, ஸ்கை லேப், விண்கலம் ஆகியவை நாசாவின்  உழைப்பே.

4. சர்வதேச விண்வெளி ஸ்டேஷனுக்கு நாசா தான் ஆதாரமாக உள்ளது.

5. விண்வெளியைப் புரிந்துகொள்ள, அதன் ரகசியங்களை மனிதன் உணர்ந்துகொள்ள, நாசா பெரும்பங்கு ஆற்றுகிறது.

6. பூமியைப் பற்றி மேலும் தகவல்கள் அறியவும் நாசாவின் விண்கலங்கள் அனுதினமும் விண்வெளியில் சுற்றி வருகின்றன.

7. அக்டோபர் 1, 1958-இல் நாசா தனது பணியைத் துவங்கியது.  8,000 பணியாளர்களையும், வருடத்திற்கு 100 மில்லியன் அமெரிக்க டாலர்களையும் கொண்டு இயங்க ஆரம்பித்தது.

8. Langley Aeronautical Laboratory, Ames Aeronautical Laboratory மற்றும் Lewin Flight Propulsion Laboratory ஆகிய மூன்று மிகப் பெரிய சோதனைக் கழகங்கள் நாசாவுக்கு பெருமை சேர்க்கின்றன.

9. அப்போலோ தொடங்கி ஸ்பேஸ் ஷட்டில், ஸ்பேஸ் ஸ்டேஷன், என வியக்க வைக்கும் அனி வகுப்பு- நாசாவினுடையது.

10. ஜான் கு.கென்னடி ஸ்பேஸ் சென்டர், நாசாவின் வசதிகளில் ஒன்று.

கல்பனாவும் நாசாவும்:

1994  டிசம்பரில் கல்பனா ஜான்சன் விண்வெளி மையத்தில் ஒரு விண்வெளி வீரராகப் பதிவு செய்தார். ஒரு வருடம் பயிற்சி, தேர்வுக்குப்பின், ரோபாடிக்ஸ், கணினிப் பிரிவுகளில் பணி புரிய ஆரம்பித்தார். 1998 ஜனவரியில்  ‘க்ரூ ரெப்ரசென்டேடிவ்’ (விண்கலக் குழு) ஆக, விண்கலத்தில் பணி செய்ய பணிக்கப்பட்டார்.

1997-இல் STS -87,  2003-இல் STS -107 ஆகியவற்றில் 30 நாட்கள், 15 மணி நேரம் விண்ணில் பறந்தார்.

STS -87 (ஸ்பேஸ் ஷட்டில்)  4-வது அமெரிக்க மைக்ரோ கிராவிட்டி பே லோடு ஃபிளைட். ஆதில் தான் சோதனைகள் மேற்கொண்டார் கல்பனா. விண்வெளியில் பாரமற்ற சூழல் நிலவுகிறது. பல்வேறு உடல் செயல்பாடுகள் இச் சூழலில் எங்ஙனம் உள்ளது என்பது அவர் சோதனைக்கு எடுத்துக் கொண்டதில் நமக்குப் புரிகிற பாகம். சூரியனின் வளி மண்டல அடுக்குகள் இந்த பாரமற்ற சூழலில் என்ன பாதிப்புக்கு உள்ளாகின்றன என்றும் கவனித்தார்.

STS -87, 252 தடவை பூமியைச் சுற்றியது. 6.5 மில்லியன் மைல்கள் 376 மணி நேரம் 34 நிமிஷங்களில் கடந்து வந்துள்ளார். இதைக் கேட்டாலே நமக்கு தலை சுற்றுகிறதே? STS -107 கொலம்பியாவில் (ஜனவரி 16, 2003- பிப்ரவரி 1,2003) 16 நாட்கள் விண்வெளிப் பயணம் – அறிவியல் மற்றும் ஆராய்ச்சியில் முழு கவனம் செலுத்தியது. ஒரு நாளில் 24 மணி நேரங்கள் அயராத உழைப்பு.  மாறி மாறி, விண்வெளி வீரர்கள் மிக கெட்டிக்காரத் தனமாக 80 சோதனைகளைச் செய்து முடித்திருந்தனர்.

விதி வலியது:

STS -107 என்ற இரண்டாவது ஃபிளைட்டுக்குத் தயாரான போது 2000-ஆம் ஆண்டில் முதல் தடைவ தட்டிப் போனது சில கோளாறுகளால் 2002 ஜூலைக்குத் தள்ளிப் போனது. அப்புறம் அதிலும் ஷட்டிலில் சில விரிசல்கள் கண்டுபிடிக்கப் பட்டு அவை களையப்பட்டன.

ஜனவரி 16, ஸ்பேஸ் ஷட்டில் கொலம்பியாவில், கல்பனா சாவ்லாவும் ஏனைய விண்வெளி வீரர்களும் சென்றனர். மரணத்தை நோக்கி விதி அவரை இட்டுச் சென்றதோ எனத் தோன்றுகிறது. அந்தப் பயணத்தில் கல்பனா மைக்ரோ கிராவிட்டி சோதனைகளுக்குப் பொறுப்பேற்று இருந்தார்.

பிப்ரவரி 1,2003-இல் டெக்சாஸ் மேல் விண்ணில் இருந்து பூமியின் வளி மண்டலத்திற்குள் மீண்டும் புகும் வேளையில் அது வெடித்துச் சிதறியது. 16 நிமிடங்களில் வெற்றிகரமாகத் தரையிறங்கிக வேண்டிய விண்கலம். எத்தனை துயரமான நிகழ்வு அது. விண்வெளி வீரர்களுக்கு மட்டுமல்ல, உலக மக்களுக்கே அது அதிர்ச்சி தினமாகத் தான் விடிந்ததது. விதி வலியது. நம்மிடம் இருந்து நம்பிக்கையின் நட்சத்திரத்தைப் பறித்து சென்றது.

கல்பனாவின் வாழ்கைப் பாடம்:

ஒரு வகையில் ஆணாதிக்க சமூகத்தில் தான் கல்பனா பிறந்து வளர்ந்தார். ஆண்களே இங்கு விண்ணில் பறக்க ஆசைப்படாத வேளையில், இந்தப் பெண், வானில் சிறகசைக்க, விர்ரெனப் பறக்க யத்தனித்து ஆச்சர்யம்.

விண்ணில் பறக்க வேண்டும் என்ற ஆசையைப் பொக்கிஷமாகக் காத்து, தேவையான நடவடிக்கைகளில் உறுதியாக இறங்கி, சாதித்தும் காட்டினார் கல்பனா. மற்றவரின் ஆதிக்கப் போக்கிற்கு தன்னை உட்படுத்த ஒரு போதும் சம்மதிக்காதவர் அவர். சம காலத்தில், ஏரோநாடிக்ஸ் இன்ஜினீயரிங் விருப்பப் பாடமாக எடுத்த முதல் பெண் அவர்.

இந்தியாவின் ராகேஷ்  சர்மா ஏற்கனவே விண்ணில் பறந்தவர். இந்திய வம்சாவளியில் முதல் பெண் கல்பனா தான் விண்னை அளந்தவர். முதல் பயணத்தின் போது அவர் உதிர்ந்த நல் முத்து: You are just your intelligence (உங்கள் கெட்டிக்காரத்தனமே நீங்கள்).

JRD டாட்டாவில் கவரப்பட்டவர்; சைவ உணவு மட்டுமே உட்கொண்டார். மாமிச உணவை   அவர் கண்டிப்புடன் தவித்தார்.கடைசிப் பயணத்தில் வெண்பட்டுப் பதாகை ஒன்றை, உலகளவில் ஆசிரியர்களுக்காக பிரசாரம் செய்யும் வண்ணம் எடுத்துச் சென்றிருந்தார். 2 டஜன் இந்திய இசை மேதைகளின் இசைதட்டுகளை எடுத்துச்  சென்றிருந்தார். ஹீஸ்டனில் உள்ள கோவிலுக்கு தவறாமல் சென்று வந்த பக்தை. தன் சொந்த ஊரில் கிராமத்து பெண் குழந்தைகளை உற்சாகப்படுத்தி தன் வழிநடக்க பிரயத்தனம் மேற்கொண்டவர் அவர்.

கல்பனாவுக்கு மரியாதை:

கர்நாடக அரசு கல்பனா  பெயரில் பரிசு தருகிறது. ஹரியானாவில் ஒரு பிளான்டோரியத்திற்கு அவர் பெயர் வைக்கப்பட்டுள்ளது.  நாசாவும் அவரை கௌரவிக்கத் தவறவில்லை. இந்தியா தனது சீதோஷ்ண நிலையை உணரும் விண்கலத்திற்கு  ‘கல்பனா 1’ என்று பெயர் சூட்டி மகிழ்ந்தது.

கல்பனாவின் சகோதரர் சஞ்சய் சாவ்லா சொல்கிறார்:  “என் சகோதரி சாகவில்லை. அவர் சாகாவரம் பெற்ற நட்சத்திரம், வானில் ஒளிர்கிறார். வானத்திற்குச் சொந்தக்காரி அவர்”.

கல்பனா தனது கடைசி பேட்டியில் சொன்னது:  “பால் வீதியை நாங்கள் பார்த்திருப்போம் ஒரு கனவு போல. ஒவ்வொரு சமயம் எரி நட்சத்திரங்களைப் பார்ப்போம். அது போன்ற சமயங்களில் வியப்பும், அடிப்படைக் கேள்விகளும் என்னுள் எழும்பின. சொர்க்கங்களின் மேல் பெரும் வியப்பு தோன்றியது”.

‘நான் ஒரு மூலையில் முடங்கப் பிறந்தவள் இல்லை, இந்த பிரபஞ்சம் முழுவதும் என் சொந்தமே’ என்று செனகா என்ற தத்துவஞானி சொன்னதை வைத்தே பூமிப் பந்து, விண்வெளி ஆகியவற்றோடு தன் பிணைப்பை விவரிக்கிறார் கல்பனா.

பூமியில் பிறந்த மகள் விண்ணின் மடியில் உயிர் நீத்தாள்;  அவள் என்றும் நம் நினைவில்…

 

குறிப்பு:

திருமதி ம.பூமாகுமாரி, பேராசிரியர் மற்றும் எழுத்தாளர்.

.

இந்திய புள்ளியியலின் துவக்கப்புள்ளி

-வ.மு.முரளி

பிரசாந்த சந்திர மகலனோபிஸ்

பிரசாந்த சந்திர மகலனோபிஸ்

(பிறப்பு: 1893, ஜூன் 29- மறைவு: 1972, ஜூன் 28)

ரவுகள் சேகரிப்பு, ஒழுங்கமைப்பு, பகுப்பாய்வு, விளக்கம், ஊகங்கள், கள ஆய்வு ஆகியவற்றின் தொகுப்பே புள்ளியியல் (Statisitics) எனப்படுகிறது. நிகழ்கால புள்ளிவிரங்களிலிருந்து எதிர்காலத்துக்கான திட்டமிடலைச் செய்ய முடியும்.

உதாரணமாக பல ஆண்டுகளுக்கு முன் நிகழ்ந்த தாது வருடப் பஞ்சம் மீண்டும் நிகழ்வதற்கான வாய்ப்புகளை அறிந்து முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ள, அப்போதைய புள்ளிவிவரங்கள் நம்மிடம் இருந்தால் ஒப்பிட்டு அறிய முடியும். இது அறிவியல் ரீதியான கணிதத் துறை ஆகும். இத்துறையை நம் நாட்டில் வளர்த்தெடுத்தவர், வங்கத்தைச் சேர்ந்த விஞ்ஞானி பிரசாந்த சந்திர மகலனோபிஸ்.

வங்க மாகாணத்தில், கொல்கத்தாவில் 1893, ஜூன் 29-இல், செல்வாக்கான குடும்பத்தில் பிறந்தவர் பிரசாந்த சந்திர மகலனோபிஸ். சமூக சீர்திருத்தத்தில் அக்கறை கொண்ட பிரம்மசமாஜ இயக்கத்தின் தீவிர அபிமானிகளாக குடும்பத்தினர் இருந்ததால், குழந்தைப் பருவத்திலேயே  ஆராய்ச்சிச் சிந்தனைகள் மகலனோபிஸின் உள்ளத்தில் பதிந்தன.

கொல்கத்தாவின் பிரம்மோ ஆண்கள் மேல்நிலைப் பள்ளியில் படித்த மகலனோபிஸ், 1908-இல் மாநிலக் கல்லூரியில் சேர்ந்தார். அங்கு ஜெகதீச சந்திரபோஸ், பிரஃபுல்ல சந்திர ராய் உள்ளிட்ட பேரறிஞர்களிடம் பாடம் கற்கும் வாய்ப்பு மகலனோபிஸுக்குக் கிடைத்தது. 1912-இல் இயற்பியலில் இளநிலைப் பட்டம் பெற்ற மகலனோபிஸ், மேற்படிப்புக்காக லண்டன் சென்றார்.

கேம்பிரிட்ஜ், கிங்ஸ் கல்லூரியில் சேர்ந்து கணிதம், இயற்கை அறிவியல், இயற்பியலில் பாடம் பயின்றார். அங்கு அவருக்கு கணிதப்பாடம் நடத்த வந்தவர் தமிழக கணித மேதை ஸ்ரீனிவாச ராமானுஜன். அங்கு டிரிப்போ பட்டம் பெற்ற மகலனோபிஸ், ஸ்காட்லாந்து நாட்டைச் சேர்ந்த நோபல் பரிசு பெற்ற வானிலையியல் விஞ்ஞானி சி.டி.ஆர்.வில்சனின் கீழ் ஆய்வுகள் மேற்கொண்டார்.

லண்டனில் அவர் இருந்தபோது, ஆக்ஸ்போர்டு நிறுவனம் வெளியிட்ட ‘பயோமெட்ரிகா’ என்ற (Biometrika) புள்ளியியல் சஞ்சிகையைக் கண்டார். அதன் அனைத்துத் தொகுப்புகளையும் வாங்கிவந்த மகலனோபிஸ், அதில் ஆழ்ந்தார். மானுடவியல், வானிலையியல் உள்ளிட்ட துறைகளில் புள்ளியியலின் உதவியுடன் பிரச்னைகளுக்குத் தீர்வு காணலாம் என்பதை அவர் உணர்ந்தார்.

அடுத்து வந்த 30 ஆண்டுகள், கொல்கத்தா மாநிலக் கல்லூரியிலேயே பேராசிரியராகப் பணியாற்றிய மகலனோபிஸ், அக்காலத்தில் புள்ளியியலில் தனது ஆர்வத்தை விரிவாக்கி, அத்துறை இந்தியாவில் வளரவும் அடிகோலினார்.

இதனிடையே பிரபல வங்கக் கல்வியாளர் ஹேரம்ப சந்திர மொய்த்ராவின் புதல்வி நிர்மல்குமாரியை மணம் புரிந்தார். மகலனோபிஸ் தம்பதிக்கு கவிஞர் ரவீந்திரநாத் தாகூருடன் மிகுந்த பிணைப்பு உண்டு. அவருடனேயே பல ஆண்டுகள் வசித்த பெருமைக்குரியவர்கள் மகலனோபிஸ் தம்பதியர். தாகூரின் உலகப் பயணங்களில் உடனிருந்து உதவிய அவர்கள், சீர்திருத்த இயக்கமான பிரம்மசமாஜம் அமைப்பிலும் தீவிரமாக இயங்கினர்.

1922-இல் வட வங்கத்திலும் 1926-இல் ஒடிசாவிலும் வெள்ளப்பெருக்கு ஏற்பட்டபோது, அதற்கு தீர்வு காணுமாறு மகலனோபிஸ் கேட்டுக்கொள்ளப்பட்டார். அப்போது வங்கத்திலும் ஒடிசாவிலும் 60 ஆண்டுகால மழையளவுகளைச் சேகரித்து, புள்ளியியலின் உதவியுடன் அந்தத் தரவுகளை ஆராய்ந்தார் மகலனோபிஸ். அப்போது அவர் அளித்த பரிந்துரைகளை ஏற்று தாமோதர் பள்ளத்தாக்கு நீர்மின் நிலையத் திட்டம் பின்னாளில் உருவானது.

இந்திய புள்ளியியல் கழகம்: கொல்கத்தா மாநிலக் கல்லூரியில் மகலனோபிஸின் அறையில் புள்ளியியல் ஆய்வகம் ஆரம்பிக்கப்பட்டது. அங்கு புள்ளியியல் ஆர்வலர்கள் பலர் ஒருங்கிணைந்தனர். அங்கு சக போராசிரியர்களுடன் நடந்த விவாதத்தின் இறுதியில், கல்லூரியின் இயற்பியல் துறையிலேயே புள்ளியியல் கழகத்தைத் துவங்க முடிவானது. அதன்படி, 1931, டிசம்பர் 17-இல் இந்திய புள்ளியியல் கழகம் (Indian Statistical Institute- ISI) துவங்கப்பட்டது. இந்த அமைப்புக்கென ‘சங்க்யா’  என்ற சஞ்சிகையையும் (1933) மகலனோபிஸ் துவக்கினார். இன்று இந்த நிறுவனம் அரசு நிறுவனமாக வளர்ந்து, தனித்த பல்கலைக்கழகமாக இயங்குகிறது.

புள்ளியியல் கழக உதவியுடன், 1937 முதல் 1944 வரை நுகர்வோரின் செலவு, தேநீர் அருந்தும் வழக்கம், தானிய இருப்பு, தாவரங்களின் நோய்த் தாக்குதல் உள்ளிட்ட தரவுகள் தொடர்பான மாதிரிக் கணக்கெடுப்பை (Sample Survey) நாட்டில் நடத்தினார் மகலனோபிஸ். அதுவே நாட்டில் எடுக்கப்பட்ட முதல் மாதிரி கணக்கெடுப்பாகும்.

1936-இல் உலகப் புகழ்பெற்ற ‘மகலநோபிஸ் தொலைவு’ என்ற (Mahalanobis Distance) தனது புள்ளியியல் கோட்பாட்டை பிரசாந்த சந்திர மகலனோபிஸ் அறிமுகம் செய்தார். இரு வேறுபட்ட தரவுகளுக்கு இடையிலான ஒப்பீட்டு மதிப்பை வரையறுக்க இக்கோட்பாடு உதவுகிறது.

திட்டக்குழு பணிகள்: 1938-இல் காங்கிரஸ் தலைவராக இருந்த ஜவஹர்லால் நேருவுடன் இந்த சமயத்தில் மகலனோபிஸுக்கு நட்புறவு ஏற்பட்டது. இந்த நட்புறவால் புள்ளியியலின் பயன்பாட்டை அரசியலுக்கும் விஸ்தரிக்க மகலனோபிஸால் முடிந்தது.

நாடு சுதந்திரம் பெற்றவுடன் முதல் பிரதமரான நேரு, நாட்டின் வளர்ச்சிக்காக சோவியத் யூனியன் பாணியில் திட்டக்குழு ஒன்றை அமைத்தார். ஐந்தாண்டுகளை ஆதாரமாகக் கொண்ட இத்திட்டங்கள் நாட்டின் வளர்ச்சிக்குச் செய்ய வேண்டிய பணிகளைத் திட்டமிட்டன. முதலாம் ஐந்தாண்டுத் திட்டத்தின் நோக்கம் விவசாய அபிவிருத்தியாக இருந்தது.

இரண்டாவது ஐந்தாண்டுத் திட்டம் (1956-1961) தொழில்துறை மேம்பாடாக இருந்தது. அதில் பணிபுரியுமாறு நேருவால் மகலனோபிஸ் கேட்டுக்கொள்ளப்பட்டார். அப்போது அவர் அளித்த பல திட்டங்களின் பயனாக, நாட்டில் தொழில்மயமாக்கல் வேகம் பெற்றது. இதில் ஃபெல்டுமேன்- மகலனோபிஸ் மாதிரி (Feldman–Mahalanobis model) என்ற, சோவியத் ருஷ்யத் திட்டங்களின் அடிப்படையில் மகலனோபிஸ் வடிவமைத்த பொருளாதார வளர்ச்சி மாதிரி நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டது.

இவ்வாறாக, பயன்பாட்டு புள்ளியியலுக்கு (Applied Statistics) அடித்தளமிட்ட மகலனோபிஸ், 1949-இல் மத்திய அமைச்சரவையின் கெüரவ புள்ளியியல் ஆலோசகராகவும் செயல்பட்டார். மத்திய திட்டக்குழு உறுப்பினராக 1955 முதல் 1967 வரை இருந்து வழிகாட்டினார்.

1950-இல், தேசிய மாதிரி கணக்கெடுப்பு (National Statistical Survey- NSS) எடுக்கப்படவும், 1951-இல் மத்திய புள்ளியியல் மிறுவனம் அமைக்கப்படவும் (Central Statistical Organaisation- CSO) வித்திட்ட மகலனோபிஸ், ‘இந்திய திட்டமிடல்’ என்ற  வார்த்தைப் பிரயோகத்துக்கு காரணமானார்.

எஃப்ஆர்எஸ் (1945)  உள்ளிட்ட பல்வேறு உலக அளவிலான விருதுகளைப் பெற்ற பல துறை அறிஞரான மகலனோபிஸ், மானுட உடலியல் அளவீடுகள் (Anthropometry) பற்றிய ஆய்விலும் நிபுணத்துவம் பெற்றவர். பேரளவிலான மாதிரிக் கணக்கெடுப்புகளில் ஒழுங்குமுறையற்ற மாதிரி முறையை (Random Sampling) அறிமுகப்படுத்தியவரும் அவர்தான்.

இவ்வாறாக, நாட்டின் வளர்ச்சிக்கு புள்ளியியலை ஆயுதமாக்கிய மகலனோபிஸ் 1972, ஜூன் 28-இல் மறைந்தார். அவருக்கு பாரத அரசு 1968-இல் பத்மவிபூஷண் விருதளித்து கௌரவித்தது. அவரது பிறந்த நாள் தேசிய புள்ளியியல் தினமாக கொண்டாடப்படுகிறது.

 

குறிப்பு:

இக்கட்டுரை தினமணி -இளைஞர் மணியில் வெளியானது.

காண்க: வமுமுரளி

 

‘இஸ்ரோ’வை வளர்த்தெடுத்த இனிய தலைவர்

-வ.மு.முரளி

சதீஷ் தவான்

 சதீஷ் தவான்

(பிறப்பு: 1920, செப். 25 – மறைவு: 2002, ஜனவரி 3)

விண்வெளி ஆராய்ச்சியிலும் ராக்கெட் ஏவுவதிலும் திறம் பெற்ற நாடாக இன்று இந்தியா சிறந்து விளங்குகிறது. இதற்கு வித்திட்ட இந்திய விண்வெளி ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தை (இஸ்ரோ) நேர்த்தியான அமைப்பாக வளர்த்தெடுத்தவர் பேராசிரியர் சதீஷ் சந்திர தவான். தனது நிகரற்ற தலைமைப் பண்பாலும், பன்முக ஆளுமையாலும், அற்புதமான விஞ்ஞானிகள் பலரை உருவாக்கிய பெருமைக்குரியவர் தவான்.

காஷ்மீரின் ஸ்ரீநகரில் 1920, செப். 25-இல் பிறந்தவர் சதீஷ் தவான். அவரது தந்தை ஆங்கிலேய அரசின் உயரதிகாரியாக விளங்கியவர். தேசப் பிரிவினையின்போது பிரிவினைக் குடியமர்வு ஆணையராகப் பணியாற்றியவர் அவர்.

லாகூரிலுள்ள பஞ்சாப் பல்கலைக்கழகத்தில் பி.ஏ. கணிதம், பி.எஸ்சி. இயற்பியல் பட்டங்களையும், எம்.ஏ. ஆங்கிலம், பி.இ. இயந்திரவியல் பட்டங்களையும் பெற்ற தவான், மேற்படிப்புக்காக அமெரிக்கா சென்றார். அங்கு மினசோட்டா பல்கலைக்கழகத்தில் விண்வெளிப் பொறியியலில் எம்.எஸ். பட்டமும் (1947), கலிபோர்னியா தொழில்நுட்பக் கல்லூரியில் விண்வெளிப் பொறியியலில் பி.இ. பட்டமும் (1949) பெற்றார்.

பிறகு, அங்கேயே, விண்வெளி விஞ்ஞானி ஹான்ஸ் டபிள்யூ. லீப்மென் வழிகாட்டலில் முனைவர் பட்ட ஆராய்ச்சிகளை மேற்கொண்டார். விண்வெளிப் பொறியியல், கணிதம் ஆகிய துறைகளில் இருவேறு முனைவர் பட்டங்களை ஒரே நேரத்தில் (1951) பெற்றார் தவான். இவ்வாறு பல துறைகளில் அவர் பெற்ற தேர்ச்சி அவரது வாழ்க்கை முழுவதும் உறுதுணையாக இருந்தது.

பாய்ம இயக்கவியலில் (Fluid Dynamics) மிகுந்த ஆர்வம் கொண்ட தவான், பாய்ம இடைப்படலங்கள் (Boundary layers), பாய்மக் கொந்தளிப்பு (Turbulence) குறித்த விரிவான ஆராய்ச்சிகளில் ஈடுபட்டார். அவற்றில் அவர் பல புதிய முடிவுகளைக் கண்டறிந்துள்ளார்.

1951-இல் பெங்களூரிலுள்ள இந்திய அறிவியல் கல்வி மையத்தில் (IISc- Indian Institue of Science) முதுநிலை அறிவியல் அலுவலராகப் பணியில் சேர்ந்தார் தவான். அங்கு பேராசிரியராகவும் விண்வெளித் துறையின் தலைவராகவும் 1955-இல் உயர்ந்த தவான், விண்வெளி அறிவியலை மாணவர்களுக்கு போதிப்பதில் மிகுந்த ஆர்வம் கொண்டிருந்தார்.

1962-இல் அந்நிறுவனத்தின் இயக்குநராக உயர்ந்தார் தவான். அப்போது அவருக்கு வயது 38 மட்டுமே. அன்றுமுதல் சுமார் 18 ஆண்டுகள்- 1981 வரை, அதன் இயக்குநராகப் பணியாற்றிய தவான், பல மாணவர்கள் விண்வெளித் துறையில் ஈடுபட ஊக்கமளித்தார்.

இதனிடையே விக்ரம் சாராபாயால் உருவாக்கப்பட்ட இந்திய விண்வெளி ஆராய்ச்சி அமைப்பின் (ISRO- Indian Space Research Organisation- இஸ்ரோ) தலைவராக பொறுப்பேற்கும் வாய்ப்பு தவானிடம் வந்துசேர்ந்தது. அதையேற்று, 1972-இல் இஸ்ரோவின் தலைவராகப் பொறுப்பேற்ற தவான், 1984 வரை அதை திறம்பட நிர்வகித்ததுடன், நாட்டின் மிகச் சிறந்த நிறுவனமாக அதை வலுப்படுத்தினார்.

பெங்களூரிலுள்ள தேசிய விண்வெளி ஆய்வகத்தின் தலைவராகவும் (1984- 1993), இந்திய விண்வெளி ஆணையத்தின் தலைவராகவும் (1972- 2002) தவான் பொறுப்பு வகித்திருக்கிறார்.

இஸ்ரோவின் தலைவராக தவான் பொறுப்பேற்றபோது, பிரதமரின் நேரடிப் பார்வையின் இயங்கும் விண்வெளித் துறையின் கீழ் அதைக் கொண்டுவந்தார். அதற்கு அப்போது பலத்த எதிர்ப்பு எழுந்தது. ஆனால், அரசு நிறுவனமாக மாறினாலும், நிதி ஆளுகை, திட்டமிடலில் சுதந்திரத்தைப் பெற்ற தவான், அதை மிகுந்த உயரத்துக்குக் கொண்டு சென்றார். இல்ரோவின் தற்போதைய அசுர வளர்ச்சி தவானின் தொலைநோக்குப் பார்வைக்கு சான்றாக மிளிர்கிறது.

இஸ்ரோவை உருவாக்கிய விக்ரம் சாராபாயின் கனவுகளை நனவாக்கிய செயல்முறை வித்தகர் என்று சதீஷ் தவானைக் கூறலாம். இந்திய விஞ்ஞானிகளின் திறமை மீது மிகுந்த நம்பிக்கை கொண்டிருந்த தவான், உள்நாட்டிலேயே ராக்கெட், செயற்கைக்கோள்களை வடிவமைக்கும் திட்டங்களை பல கட்டங்களாக வடிவமைத்து அவற்றை சாதித்தும் காட்டினார்.

இந்திய தேசிய செயற்கைக்கோள் திட்டம் (INSAT- INdian National Satelite System), இந்திய தொலையுணர்வு செயற்கைக்கோள் திட்டம் (IRS- Indian Remote Sensing) ஆகியவற்றை வடிவமைத்த தவான், ராக்கெட்கள், செயற்கைக்கோள்களை உருவாக்குவதில் உள்நாட்டு நிறுவனங்களையே சார்ந்திருக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்தினார். அதன்விளைவாக, இன்று ராக்கெட் தயாரிப்புக்குத் தேவையான அனைத்து பாகங்கள், கருவிகளையும் உற்பத்தி செய்யும் நூற்றுக்கணக்கான துணை நிறுவனங்கள் தனியார் துறையில் வளர்ச்சி பெற்றுள்ளன.

இஸ்ரோவின் தலைவராக தவான் பொறுப்பேற்றபோது, திருவனந்தபுரத்தில் அப்போதுதான் உருவாக்கப்பட்டிருந்த விண்வெளி ஆராய்ச்சி நிலையத்தில் (Vikram Sarabhai Space Centre -VSSC) பல குழப்பங்கள் நிலவிவந்தன. சரியான தலைமையின்றி அந்த மையத்தில் ஆராய்ச்சிப் பணிகள் முடங்கியிருந்தன. அப்போது அணுசக்தித் துறையில் பணியாற்றிவந்த விஞ்ஞானி பிரம்மபிரகாஷை அழைத்துவந்து, அதன் தலைவராக தவான் நியமித்தார்.

சதீஷ் தவான், பிரம்மபிரகாஷ் ஆகிய இரு விஞ்ஞானிகளின் தலைமையில், திருவனந்தபுரம் விண்வெளி ஆராய்ச்சி மையம் எழுச்சி பெற்றது. அங்குதான் இளம் விஞ்ஞானி அப்துல் கலாம் (பின்னாளில் குடியரசுத் தலைவர்) தலைமையில் செயற்கைக்கோள் ஏவுகலன்- ராக்கெட் (SLV-3) உருவாக்கும் திட்டமும், மற்றொரு இளம் விஞ்ஞானி யு.ஆர்.ராவ் (பின்னாளில் இஸ்ரோ தலைவர்) தலைமையில் ‘ஆரியபட்டா’  என்ற செயற்கைக்கோள் உருவாக்கும் திட்டமும் செயற்படுத்தப்பட்டன.

நாட்டின் முதல் செயற்கைக்கோளான ‘ஆரியபட்டா’  1975-இல் ருஷ்ய உதவியுடன் விண்ணில் செலுத்தப்பட்டது. அதேபோல, இந்தியாவிலேயே வடிவமைக்கப்பட்ட முதல் ராக்கெட்டான எஸ்எல்வி-3, ‘ரோகிணி’ செயற்கைக்கோளை விண்ணில் வெற்றிகரமாகச் செலுத்தியது.

இந்த வெற்றிகளை இஸ்ரோ சுலபமாக அடைந்துவிடவில்லை. அதற்கு முன் பலமுறை தோல்விகளை இஸ்ரோ விஞ்ஞானிகள் சந்தித்தபோதும், அவற்றைத் தானே தாங்கிக்கொண்டு, அவர்களின் தன்னம்பிக்கையை ஊக்குவித்தார். அதேசமயம், விண்வெளித் திட்டங்கள் வெற்றி அடைந்தபோது அதற்கான புகழை தனது விஞ்ஞானிகள் குழுவுக்கே தவான் அளித்தார். அதுவே அவரது மிக உயர்ந்த தலைமைப் பண்பின் அடையாளம். அதனால்தான் காலம் கருதாமல், சிரத்தையுடனும் உண்மையுடனும் உழைக்கும் மாபெரும் விஞ்ஞானிகள் படையைக் கட்டமைக்க தவானால் முடிந்தது.

இஸ்ரோவின் வளர்ச்சி எந்தத் திசையில் இருக்க வேண்டும் என்பதில் தெளிவான பார்வை தவானுக்கு இருந்தது. ராக்கெட் தொழில்நுட்பத்தில் அடுத்தகட்டமான துருவப் பாதையில் செயற்கைக்கோளை நிலைநிறுத்தும் பிஎஸ்எல்வி(PSLV), புவிநிலை இடைப்பாதையில் செயற்கைக்கோளை நிலைநிறுத்தும் ஜிஎஸ்எல்வி (GSLV) ஆகியவற்றை முன்கூட்டியே திட்டமிட்டவர் அவர். இன்று நம் நாட்டிலேயே வடிவமைக்கப்பட்ட ஜிஎஸ்எல்வி ராக்கெட்கள் உலகின் பல நாடுகளின் செயற்கைக்கோள்களை வர்த்தகரீதியாக விண்ணில் செலுத்துகின்றன.

விண்வெளிப் பொறியாளர், ராக்கெட் விஞ்ஞானி ஆகிய நிலைகளை விட, தான் ஓர் ஆசிரியர் என்பதையே அவர்  பெருமையாகக் கருதி வந்தார். சிறந்த நிறுவனத் தலைவராகவும், தேசிய சிந்தனையாளராகவும் விளங்கிய அவருக்கு பத்மபூஷண் விருதும் (1971) பத்மவிபூஷன் விருதும் (1971) வழங்கி இந்திய அரசு  கௌரவித்தது.

2002, ஜனவரி 3-இல் சதீஷ் தவான் மறைந்தார். அவரது மகள் ஜ்யோத்ஷ்னா தவான், தந்தையின் வழியில் விஞ்ஞானியாகப் பணிபுரிகிறார். அவர் மூலக்கூறு உயிரியல் விஞ்ஞானியாவார்.

நாட்டின் வளர்ச்சியில் தவானின் சிறந்த பங்களிப்பைப் போற்றும் வகையில், ஆந்திரப்பிரதேச மாநிலத்தின் ஸ்ரீஹரிகோட்டாவிலுள்ள ராக்கெட் ஏவுதளம் ‘சதீஷ் தவான் விண்வெளி மையம்’ என்று பெயரிடப்பட்டுள்ளது.

 

குறிப்பு:

இக்கட்டுரை, தினமணி-இளைஞர் மணியில் வெளியானது.

காண்க: வமுமுரளி

%d bloggers like this: