Category Archives: போர்ப்படைவீரர்

சிங்கங்களை உருவாக்கிய சிங்கம்…

-ம.விவேகானந்தன்

Guru-Gobind-Singh

குரு கோவிந்த சிம்மன்

(பிறப்பு: 1666, டிசம்பர் 22 – மறைவு: அக்டோபர் 7)

1675-ஆம் ஆண்டு இறுதியில் ஒரு நாள் சீக்கியர்களின் ஒன்பதாவது குருவான குரு தேக்பகதூரைச் சந்திக்க காஷ்மீரிலிருந்து ஹிந்துக்கள் பஞ்சாபின் அனந்தபூருக்கு வந்திருந்தார்கள். இ.ஃப்திகார் கானின் முஸ்லிம் மதவெறிக் கொடுமைகளைத் தாங்க முடியால் தங்களைக் காப்பாற்றும்படி வேண்டி நின்றிருந்தார்கள்.

அனைத்தையும் கேட்டறிந்த அவர்  “இந்தக் கொடுமைகளில் இருந்து மீள வேண்டும் என்றால் மகத்தான ஒருவர்,  தனது தலையைக் கொடுக்க வேண்டும். அப்போதுதான் துயரங்கள் நீங்கி மகிழ்ச்சி நிலவும்” என்றார்.

அதைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்த குரு தேக் பகதூரின் ஒன்பது வயது மகனான கோவிந்த சிம்மன் தந்தையைப் பார்த்து வெகுளியாக “அப்படிப்பட்டத் தியாகத்துக்குத் தங்களைவிட உயர்ந்தவர் யாரும் இல்லை” என்றான்.

அதையே மனதில் ஏற்று குரு தேக் பகதூர் முகலாய ராஜ்யத்தின் தலைநகரை நோக்கிப் பயணமாகிக் கைதாகி நவ 11, 1675 அன்று பலிதானமானார்.

ஒன்பதாவது சீக்கிய குருவான குருதேக் பகதூர் இஸ்லாம் மதத்துக்கு மாற மறுத்ததால், துண்டு துண்டாக வெட்டப்பட்டு , இந்துக்களும் சீக்கியர்களும் வாழும் குடியிருப்புப் பகுதிகளில் தொங்கவிடப்பட்டார். “நான் எனது தலையைத் தருவேன்; மதத்தையல்ல”  என்று தமது கழுத்தில் எழுதி வைத்திருந்த வாசகம், அப்போது சீக்கியர்களிடையே பிரபலமடைந்தது. ஒரு சீக்கியர், குருவின் அறுபட்ட தலையுடன் அனந்தபூருக்குத் தப்பிச் சென்றார். Read the rest of this entry

மொகலாயர்களை தண்டித்தவன்

-ம.பூமாகுமாரி

 

Shivaji

சத்ரபதி சிவாஜி

சத்ரபதி சிவாஜி

(பிறப்பு: 1630,  பிப்  19  – மறைவு: 1680, ஏப். 3)

சத்ரபதி சிவாஜி ராஜே போஸ்லே – பாரதத்தாயின் வீரமகன் – 1674-இல் வடக்கு திசையில் ஒரு மஹா இந்து சாம்ராஜ்யத்தை, மாரத்திய பேரரசை நிறுவியவன்.

பலம்:  வல்லமை படைத்த காலாட்படையும், கப்பல் படையும் சிவாஜியின் வசம் இருந்தன. கோட்டைகள் நிர்மானிப்பதும், கொத்தளங்களை சீரமைப்பதும் அவனின் பொழுதுபோக்கு. கொரில்லா யுத்த முறையைக் கையாள தேர்ச்சி பெற்ற போர்வீரன். யுத்த தந்திரம் என்பது அவனது அடிப்படை வியூகம். மிகச் சிறந்த புலனாய்வுக் குழுமம் இருந்தது மராத்திய பேரரசிடம். எந்த ஜாதி, எந்த மதத்தவனானாலும் சரி, திறமை இருந்தால் முன்னுக்கு வர முடியும், சிவாஜியின் ஆட்சியில். ஒரு தேர்ந்த ராஜ தந்திரி மட்டுமல்ல, நிபுணத்துவமான ஆட்சியை செலுத்திய ஸ்டேட்ஸ்மேன் எனத் தெரிய வருகிறது. ஒரு மாபெரும் இராணுவப் படைத் தலைவனாகவும் தேர்ந்த ஆட்சியாளனாகவும் இருப்பது அரிதல்லவா?

சர்வ வல்லமை பொருந்திய மஹாராஜா, பொதுமக்களை துன்புறுத்த அந்தப் பதவியைப் பிரயோகிக்கவில்லை, பெரும் புகழ் சூட்டப்பட்ட போதும் தன் தலைக்கு அதை ஏற்றி ஆணவம் கொள்ளாத மாமனிதன். சம காலத்தில் அதிக படைபலம் கொண்ட அந்நியர்களை எதிர்த்து நின்று, சூழ்ச்சியாலும், மதி நுட்பத்தாலும், வீர தீரச் செயல்களாலும் படைகளை வழி நடத்திச் சென்று வெற்றி வாகை சூடிய மாமன்னன் அவன்.

சிறுவனாக: சிறுவன் சிவாஜியின் வாழ்வில் தாய் ஜீஜிபாயின் பங்களிப்பு ஏராளம் ஏராளம். மல்ஹர் ராம்ராவ் சிட்னியில் என்பவர் ‘சத்ரபதி சிவாஜி மஹாராஜன்சே சப்தப்ரகாரணத்மகீ’ என்ற புத்தகத்தில் இப்படி எழுதுகிறார்:

“தான் முகலாயர்களுடன் போர் புரியப் பிறந்தவன் என்பதில் எள்ளளவும் சந்தேகம் இல்லை அவனுக்கு. அந்நியர்களால் படை எடுத்து வெற்றி கொள்ளப்பட்டு அவர்கள் ஆட்சி புரிய நமது மதம், அடையாளம் ஆகியவற்றை இழந்து நிற்கிறோம் நாம். நம் உயிரையும் ஈந்து இந்நிலையை மாற்றுவோம் எனச் சூளுரைத்தது மட்டுமல்லாமல், ராஜேஸ்வரியின் முன்பு வெற்றி கொள்வேன் என ஆணையிட்டு, ‘தோரணா’ கோட்டையைத் தனதாக்கிக் கொண்டான் சிவாஜி மஹராஜ்”.

கோட்டைகள்: ஒவ்வொரு ஆட்சியாளருக்கும் அவருக்கென ஒரு ஸ்டைல் இருக்கும். நமது சக்கரவர்த்தி சிவாஜியின் ஸ்டைல் இதுதான். புதிது புதிதாக கோட்டைகள் கட்டி, எதிரிகளை நடுங்க வைப்பது. வருகட், பூஷண்கட், மஹிமாகட், வர்தன்கட், சதாசிவகட், மச்சிந்திரகட் என எத்தனை எத்தனை கோட்டைகள்! ஆக்ரா சிறையில் இருந்து சிவாஜி மஹாராஜா தப்பிப்பாரா? அல்லது உயிர் துறப்பாரா எனத் தெரியாமல் தவித்த வேளையிலும், மாவலர்கள் அதற்காக பயந்து மொகலாயர்களைக் கண்டு நடுங்கி விடவில்லை. தங்கள் மஹாராஜா வரும் வரை நாட்டை பத்திரமாக ஆட்சி செய்து வந்தனர்.

ஆனால் எந்த சுப காரியங்களும் நடத்தவில்லை. தாங்களே உயிர் துறக்கவும் நாட்டு மக்கள் தயாராக இருந்தனர். நீதி, நேர்மை எந்தப் பக்கம் என்பதை சந்தேகத்துக்கு இடமின்றி உணர்ந்திருந்தனரே? எனவே தான் தங்கள் கணவனமார்கள் வீட்டோடு பத்திரமாகத் தங்கிவிட வேண்டும் என விரும்பவில்லை மஹாராஷ்டிரத்து வீர மகளிர். நீதியின் பெயராலே அந்தப் போர் நடத்தப்பட்டபடியால் தான், மராத்திய தாய் வீரப் பெண்மணியாய் தன் மகன்களை சந்தோஷமாக போர்க்களம் அனுப்பி வைத்தனர். நாம் மொகலாயரை எதிர்த்து ஏன் போர் புரிகிறோம் என்பதை முழுதும் உணர்ந்திருந்தனர் அந்த வீரப் பெண்டிர்.

ஒரு காலத்தில் நிலப் பிரபுத்துவ அமைப்பில், இஸ்லாமிய ஆட்சியாளர்களுக்கு வருவாய் வசூலிக்கும் கூலிப்படையினர் போன்று செயல்பட்டு வந்த மராத்தியர்கள், தங்கள் அபிமானத்தை மொகலாய மன்னர்களிடையே மாற்றி மாற்றி வைத்துக் கொண்டு, துயரமான அடையாளமற்ற வாழ்க்கை வாழ்ந்து வந்தனர்.

ஷாஜி போஸ்லே (வீர சிவாஜியின் தகப்பனார்) இப்படி பீஜபூரின் அடில்ஷாக்களுக்கும், பேரார், அஹமத்நகர் நிஜாம்ஷாக்களுக்கும் மாறி மாறி பணி செய்து வந்தார். தங்களுக்கென, சுதந்திரமான மராத்தா – ஹிந்து ராஜ்யத்தை நிறுவும் நினைப்பு முளை விட்டாலும், அது அவர் காலத்தில் உருப்பெறவில்லை. மகன் வீர சிவாஜியின் வாழ்வில் கூடியது. அந்த நினைப்பை ஆளப் பதிய வைத்தவர் ஜீஜாபாய் தான். தேவகிரியின் ராஜவம்சத்துப் பெண் அல்லவா அவர்?

வெறும் 17 வயதுச் சிறுவனாய் சிவாஜியும் அவன் தோழர்களும் ஜீஜாபாய் மற்றும் குரு தாதாஜி கொண்டதேவின் தூண்டுதலால், மொகலாய கொடூர ஆட்சியின் தளைகளை உடைத்தெறிவோம் என சூளுரைத்தனர். வென்று காட்டினார் என்பது வரலாறு.

இளைஞர் சக்தியை சமானியமாக எடை போட்டுவிட முடியாது என்பதற்கு வீரன் சிவாஜி உதாரணம்.

 

காண்க:  ஹிந்து சாம்ராஜ்ய நிறுவனர்

முதல் சுதந்திரப் போரின் அக்கினிக்குஞ்சு…

-ம.பூமாகுமாரி

மங்கள் பாண்டே

மங்கள் பாண்டே

மங்கள் பாண்டே

(பிறப்பு: 1827, ஜூலை 19 – பலிதானம்: 1857, ஏப்ரல் 8)

 

பிரிட்டிஷ் சாம்ராஜ்யத்தை எதிர்த்து, 1857-இல் முதல் இந்திய சுதந்திரப் போர் (சிப்பாய்க் கலகம்) நடந்தது பற்றி நமது சரித்திரப் பாடப் புத்தகத்தில் படித்துள்ளோம். அதற்கு வித்திட்ட நிகழ்வுக்கு சொந்தக்காரர் மங்கள் பாண்டே.

வங்காள காலாட்படையில் பிரிட்டிஷ் கிழக்கு இந்திய கம்பெனியில் வீரனாக வேலை பார்த்த மங்கள் பாண்டேவை அன்றைய பிரிட்டிஷ் சாம்ராஜ்யமே ஒரு கலகக்காரன் என அடையாளப்படுத்தியது.  அது எதனால் என்பது பற்றி நம் சரித்திரப் பாடப் புத்தகங்கள் அதிகம் அலட்டிக் கொள்வதில்லை.

மங்கள் பாண்டே – சிப்பாய்க் கலகத்துக்குக் காரணமான அக்கினிக் குஞ்சு. அந்தத் தனிமனிதன் காட்டிய வீரம், எதிர்ப்பு, நியாயமான கோபம் – இவை எளிதில் பற்றிக் கொண்டது எல்லோரையும். ஆங்கிலேயர்களை உரசிப் பார்க்கும் துணிவை நமக்குத் தந்தவன் தனி மனிதனான மங்கள் பாண்டே!

1827, ஜூலை 19 -இல் பூமிஹார் பிராமண வகுப்பில் உத்தரபிரதேசத்தில்,  பல்லியா மாவட்டம், நாக்வா என்ற கிராமத்தில் பிறந்தார் மங்கள் பாண்டே.  1849-இல் கிழக்கிந்திய கம்பெனி ராணுவத்தில் சேர்ந்தார். மிக ஒழுக்கமான இளைஞர்.

கொல்கத்தாவின் பாரக்பூர் எனும் இடத்தில் சிப்பாய்கள் கொந்தளிப்புடன் இருப்பதாக , லெஃப்டினென்ட் பாக்கிற்கு செய்தி வருகிறது.  உடனே குதிரையில் ஏறி புறப்பட்டான் பாக்.  மங்கள் பாண்டேவைப் பற்றி பாக்கிற்குச் சொல்லப்பட்டது.

மங்கள் பாண்டே குறி பார்த்துச் சுட, பாக் தப்பித்தான்.  குதிரையைப் பதம் பார்த்தது புல்லட். குதிரையும், மேலிருந்த அதிகாரியும் கீழே விழ, தன் வாளால் பதம் பார்த்தான் பாண்டே. மற்றொரு சிப்பாய் ஷேக் பல்டு தலையிட்டு, பாண்டேவை கட்டிப் பிடித்தான். இதனிடையே சார்ஜென்ட் மேஜர் ஹீயூசன் மங்கள் பாண்டேவால் தாக்கப்பட்டார்.

ஹூயூசன் மீது துப்பாக்கி சூடு நடத்திய பாண்டேவை, மற்றவர்கள் பிடித்துக் கொடுக்க வேண்டும் என கதறி வேண்டுகோள் விடுத்த பல்டுவை ஏனைய சிப்பாய்கள் மறுத்து, சுட்டு விடுவதாக மிரட்டினர். பல்டுவுக்கும் காயம்;  பாக், ஹியூசன் ஆகியோருக்கும் அடி பலம். காமாண்டிங் ஆபீஸர் ஜெனரல் ஹியர்சே வருகிறார். துப்பாக்கியைக் காட்டி மிரட்டி, ‘எல்லோரும் மங்கள் பாண்டேவைப் பிடிக்க உதவ வேண்டும். இல்லையேல்அவமதிக்கும் முதல் மனிதனைச் சுட்டு விடுவேன்’ என மிரட்டுகிறார்.

பாண்டே நிலமையைப் புரிந்து கொண்டு தன்னைத் தானே சுட்டுக் கொள்ள, ரத்த வெள்ளம். அடி பலம் என்றாலும் உயிருக்குப் பாதகம் இல்லை. நட்ந்தது  விசாரணை. விடுவானா வெள்ளைக்காரன்? தூக்கு தண்டனை கிடைத்தது.  அன்று ஆங்கிலேயருக்கு அடிமைப் பட்டுக் கிடந்த பாரதத்தில் அது தான் கதி. அரசை எதிர்த்தால் தூக்குதான்.

ஆனால் மங்கள் பாண்டேவுக்கு   மக்களிடத்தில் இருக்கும் வரவேற்பை மோப்பம் பிடித்தது ஆங்கில அரசு. ஊர் அறிய தூக்கிவிட்டால் பெரிய கிளர்ச்சி வெடிக்கும் என யூகித்து, குறித்த நாளுக்கு ஒரு வாரம் முன்பே யாருக்கும் தெரியாமல் தூக்கில் தொங்க விட்டது பிரிட்டீஷ் அரசு.

ஒரு சிறு பொறி தான் மங்கள் பாண்டே. அக்னிக் குஞ்சினை பொந்திடை வைத்தாயிற்று. வெந்து தணிந்தது காடு. அது தான் முதல் இந்திய சுதந்திரப் போர் (1857).

துப்பாக்கி புல்லட்டில் பன்றிக் கொழுப்பும், மாட்டு இறைச்சியும் தடவித் தந்ததாக சிப்பாய்கள் மத்தியில் பரவியது செய்தி. ஏற்கனவே உள்ளுக்குள் புகைந்து கொண்டிருந்தவர்கள் கொதித்து எழுந்தனர். ஒரு வதந்தி பெரும் கிளர்ச்சியை உண்டு பண்ணிற்று. இந்தியர்களின் மனநிலையை பாதிக்க வேண்டும் என்ற துர் எண்ணத்துடன் ஆங்கிலேயர்கள் நடந்து கொண்டனர் என நம்மவர்கள் நம்பினர்.

மாட்டுக் கொழுப்பு என்பதால் ஹிந்துக்களும், பன்றிக் கொழுப்பு என்பதால் இஸ்லாமியரும் மனம் புண்பட்டனர், வெறுத்தனர்;  கிளர்ந்து எழுந்தனர்.  ‘சிப்பாய் மியூட்டினி’  (சிப்பாய் கலகம்) என வரலாறு பதிவு செய்து கொண்டது. அதுவே முதல் இந்திய சுதந்திரப் போர் ஆகும். அதற்கு வித்திட்டவர்  மாவீரர் மங்கள் பாண்டே.

1857, ஏப்ரல் 8-ம் நாள் பாரக்பூரில் தூக்கிலிடப்பட்ட போது மங்கள் பாண்டேவுக்கு 29 வயது! அவரை கௌரவிக்கும் விதமாக, இந்திய அரசு ஒரு நினைவு தபால் தலையை  1984 அக்டோபரில் வெளியிட்டது. கொல்கத்தாவில் பாண்டே நினைவாக ஒரு பூங்கா எழுப்பப்பட்டது.

ஆங்கிலேயரை எதிர்த்த துணிச்சலால் நம் எல்லோர் மனதிலும் சிம்மாசனம் இட்டு அமர்ந்துள்ளார் மங்கள் பாண்டே!

குறிப்பு:

 திருமதி. ம.பூமாகுமாரி, பேராசிரியர் மற்றும் எழுத்தாளர்.

காண்க:

முதல் சுதந்திரப் போரின் முதல்பொறி

ஸ்வதந்திர கர்ஜனை – 2

.

நினைவில் வாழும் வெற்றித் திருமகன்

– க.ரகுநாதன்

பீல்ட் மார்ஷல் மானேக்ஷா

பீல்ட் மார்ஷல் மானேக்ஷா

(பிறப்பு:  1914, ஏப். 3- மறைவு: 2008, ஜூன் 27)
  40 ஆண்டுகால ராணுவ சேவையில் 5 போர்களைச் சந்தித்தவர். பாகிஸ்தானுடனான போரின்போது பிரதமராக இருந்த இந்திரா காந்தியுடன்  முரண்பட்ட போதும்,   போர்க்குணத்துடன் போராடி பாகிஸ்தானைத்   தோற்கடித்து சரணடையச் செய்தவர். வங்கதேசம் எனும் தனிநாடு உருவாகக் காரணமாகி,  இன்றுவரை அந்த நாட்டினரால் தங்களது தேசத்தின் மீட்பராக நினைவு கூரப்படுபவர். இரும்பு மனிதர் என்று போற்றத்தக்க உறுதி படைத்தவர் சாம் ஹோர்முஸ்ஜி பிரேம்ஜி ஜாம்ஷெட்ஜி  மானெக்ஷா   என்ற பீல்டு மார்ஷல் சாம் மானெக்ஷா.
 .
இந்திய ராணுவத்தில் 2 பேர்தான் ‘பீல்டு மார்ஷல்’ என்ற தகுதிநிலைக்கு உயர்ந்தவர்கள். ஒருவர்,  பீல்டு மார்ஷல் கரியப்பா, மற்றவர் பீல்டு மார்ஷல் மானெக்ஷா.
பஞ்சாப் மாநிலம், அமிர்தசரஸில் ஹோர்முஸ்ஜி மானெக்ஷா- ஹீராபாய் என்ற பார்சி இன தம்பதியினருக்கு மகனாக ஏப். 3, 1914 -ல் பிறந்தார் சாம் மானெக்ஷா.
 .
பள்ளிப் படிப்பு முடிந்ததும் இங்கிலாந்து சென்று மருத்துவம் படிக்க அனுப்புமாறு தனது தந்தையிடம் கேட்டார் மானெக்ஷா. ஆனால் சிறு வயதாக இருப்பதால் அனுமதி மறுக்கப்பட்டது. இதனால் கோபமடைந்த அவர் டேராடூனில் உள்ள இந்திய ராணுவக் கல்லூரிக்கு விண்ணப்பித்தார். இங்கு படிக்க முதன்முதலாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட 40 பேரில் அவரும் ஒருவர்.  1934-ம் ஆண்டு பிப்ரவரி மாதம் இந்திய ராணுவத்தில் இரண்டாம் லெப்டினென்டாக சேவையைத் துவங்கினார் மானெக்ஷா.
 .
1942-ம் ஆண்டு பர்மாவில் பணியாற்றியபோது இரண்டாம் உலகப் போர் மூண்டது. மூர்க்கத்துடன் வந்த ஜப்பானியப் படைகள் மீது நடத்திய எதிர்த்  தாக்குதலில் ஏராளமான இந்திய வீரர்கள் வீரமரணம் அடைந்தனர். அப்போது ஒரு போர்முனையைப் பிடிக்க எடுக்கப்பட்ட எதிர் நடவடிக்கையின்போது அவர் மீது இயந்திரத் துப்பாக்கி குண்டுகள் பாய்ந்தன. இதில் பலத்த காயமடைந்தபோதும், அந்த முனையை அவர் பிடித்தார். அப்போதைய ராணுவத் தளபதி டி.டி.கவன், மானெக்ஷாவின் உறுதியையும், துணிந்த நெஞ்சத்தையும் பாராட்டி போர்முனையிலேயே ‘மிலிட்டரி கிராஸ்’ விருதை அளித்தார்.
 .
படுகாயமடைந்த பின் உடல்நலம் தேறியதும் குவெட்டாவில் உள்ள பணியாளர் கல்லூரிக்கு பயிற்சியாளராக அனுப்பப்பட்டார். பிறகு மீண்டும் பர்மாவில் போர்முனையில் பணியாற்றச் சென்றபோது மீண்டும் குண்டுக் காயம் அடைந்தார். போர் முடிவடையும் தறுவாயில் 10 ஆயிரம் போர்க் கைதிகளின் மறுவாழ்வுக்காக உதவி செய்தார். பிறகு ஆஸ்திரேலியாவில் 1946-ம் ஆண்டு சுற்றுலா சென்றார்.
 .
தேசப் பிரிவினைக்குப் பிறகு ராணுவத்தில் ஏராளமான நிர்வாகச் சீர்திருத்தங்களை மேற்கொண்டார். இதனால் 1947- 48ம் ஆண்டு ஜம்மு-காஷ்மீர் நடவடிக்கையில் வெற்றி கிடைத்தது. இதன் பிறகு கர்னலாக பதவி உயர்வு பெற்றார். நாகாலாந்தில் ஏற்பட்ட உள்நாட்டு கிளர்ச்சியை வெற்றிகரமாக முறியடித்தார். இதையடுத்து 1968-ம் ஆண்டு ‘பத்ம பூஷண்‘ விருது வழங்கப்பட்டது.
 .
7 ஜூன், 1969-ம் ஆண்டு சாம் மானெக்ஷா இந்தியாவின் ராணுவத் தளபதியாக பதவியேற்றார். 1971-ம் ஆண்டு நடைபெற்ற இந்திய-பாகிஸ்தான் போரில் தனது ராணுவ அனுபவத்தின் மூலம் இந்தியாவை வெற்றி பெறச் செய்து வங்கதேசம் உருவாகக் காரணமானார்.
 .
  இந்திய ராணுவ வீரர்களை மேலும் மேலும் ஊக்கப்படுத்தி, தன்னம்பிக்கையுடன் போராட வைத்து பாகிஸ்தான் ராணுவத்தை வெறும் 14 நாள்களில் சரணடையச் செய்தார் மானெக்ஷா. இந்த நடவடிக்கையின்  போது 93 ஆயிரம் பாகிஸ்தான் வீரர்கள் மற்றும் சிவிலியன்களை போர்க் கைதிகளாக இந்தியா சிறைபிடித்தது. இந்திய ராணுவ வரலாற்றில் மிகப் பெரிய வெற்றியாகவும், மிக வேகமான ராணுவ வெற்றியாகவும் இது போற்றப்படுகிறது.  இதையடுத்து  ஏற்பட்ட சிம்லா ஒப்பந்தத்தின் மூலம் வங்கதேசம் உருவாக்கப்பட்டது.
 .
அவரது சேவையைப் பாராட்டி 1972-ம் ஆண்டு ‘பத்ம விபூஷண்‘ விருது நமது  அரசால் வழங்கப்பட்டது. 1973, ஜன. 1-ம் தேதி அவருக்கு ‘பீல்டு மார்ஷல்’ என்ற பட்டம் வழங்கப்பட்டது.
 .
ராணுவ சேவையில் இருந்து ஓய்வு பெற்ற பின்னர் தமிழ்நாட்டில், நீலகிரி மாவட்டத்தில் குன்னூரில் உள்ள வெலிங்டன் ராணுவ கன்டோன்மென்டில் தங்கி இருந்தார்.
 .
இந்திய ராணுவத்தில் ஒப்பற்ற சேவைகளைச் செய்து இந்தியாவின் தங்க மகனாகத் திகழந்த பீல்டு மார்ஷல் சாம் மானெக்ஷா 2008, ஜூன் 27-ம் தேதி காலமானார்.
 .
குறிப்பு:
 .
திரு. க.ரகுநாதன், கோவையில் பணியாற்றும் அரசு ஊழியர்.
%d bloggers like this: