அறிவியல், தொழிலக ஆய்வகங்களுக்கு வித்திட்டவர்

-வ.மு.முரளி

சாந்தி ஸ்வரூப் பட்நாகர்

சாந்தி ஸ்வரூப் பட்நாகர்

(பிறப்பு: 1894, பிப்ரவரி 21 – மறைவு: 1955, ஜனவரி 1)

டிப்புக்கும் அனுபவப் பயன்பாட்டுக்கும் இடையிலுள்ள தொலைவு குறையும்போது சாதனைகள் சங்கமிக்கின்றன. இதற்கு மிகச் சிறந்த உதாரணம், ‘இந்திய அறிவியல், தொழிலக ஆய்வகங்களின் தந்தை’ என்று போற்றப்படும் சாந்தி ஸ்வரூப் பட்நாகர். வேதியியல் விஞ்ஞானியான பட்நாகர், இந்தியாவில் அறிவியலையும் தொழில்துறையையும் இணைத்த முதல் பாலமாகக் கருதப்படுகிறார்.

1894, பிப்ரவரி 21-இல், பிளவுபடாத பாரதத்தில் (இன்றைய பாகிஸ்தான்) பஞ்சாப் மாகாணத்தில் பேரா என்னுமிடத்தில் பிறந்தார் சாந்தி ஸ்வரூப் பட்நாகர். குழந்தையாக இருந்தபோதே தந்தையை இழந்த பட்நாகரை அவரது தாய்வழித் தாத்தா பரமேஸ்வரி சஹாய்  வளர்த்தார். அவர் பொறியாளராக இருந்ததால், இயல்பிலேயே அறிவியல் ஈடுபாடு பட்நாகருக்கு ஏற்பட்டுவிட்டது. அதேபோல பரம்பரைத் திறனாக கவிதை எழுதும் ஆற்றலும் அவருக்கு வாய்த்தது.

சிக்கந்தராபாத்தில் ஆரம்பக்கல்வி பயின்ற பட்நாகர், 1911-இல் லாகூரிலிருந்த தயாள்சிங் கல்லூரியில் இடைநிலைக் கல்வியை முடித்தார். அங்கு படித்தபோது மேடை நாடகங்களில் நடித்ததுடன், உருது மொழியில்  ‘காராமதி’ என்ற நாடகத்தையும் எழுதினார்.

பிறகு லாகூரிலுள்ள ஃபோர்மன் கிறிஸ்தவக் கல்லூரியில் சேர்ந்து இயற்பியலில் பி.எஸ்சி. பட்டமும் (1916), வேதியியலில் எம்.எஸ்சி. பட்டமும் (1919) பெற்றார்.

தயாள்சிங் கல்லூரி வழங்கிய கல்வி உதவித் தொகையைக் கொண்டு பிரிட்டன் சென்று லண்டன் பல்கலைக்கழகக் கல்லூரியில் பயின்று டி.எஸ்சி. ஆய்வியல் பட்டம் (1921) பெற்றார். பிரிட்டன் அரசின் அறிவியல், தொழிலக ஆராய்ச்சித் துறை அவருக்கு 250 பவுண்ட் ஸ்டெர்லிங் ஆய்வுதவி நிதி வழங்கியது.

1921-இல் நாடு திரும்பிய பட்நாகர், காசியிலுள்ள பனாரஸ் ஹிந்து பல்கலைக்கழகத்தில் வேதியியல் பேராசிரியராகச் சேர்ந்தார். அப்போது பல்கலைக்கழக கீதத்தை பட்நாகர் இயற்றினார்.
மூன்றாண்டுகள் பணிக்குப் பிறகு, லாகூரிலுள்ள பஞ்சாப் பல்கலைக்கழகத்தின் வேதியியல் ஆய்வகத் துறைக்கு இயக்குநராகச் சென்றார் பட்நாகர். அங்குதான் அவரது படிப்புக்கு சவால் விடும் பல தொழிலக சவால்கள் காத்திருந்தன.

பட்நாகருக்கு கூழ்மங்கள் (Colloids), பால்மங்கள் (Emulsions), தொழிலக வேதியியல் (Industrial Chemistry) தொடர்பான ஆராய்ச்சிகளில் மிகுந்த ஈடுபாடு. அதேபோல காந்த வேதியியலிலும் அவருக்கு மிகுந்த நிபுணத்துவம் இருந்தது.

1928-இல் கே.என்.மாத்தூர் என்பவருடன் இணைந்து, காந்தப் பண்புகளை அளவிடும் கருவியை (Bhatnagar-Mathur Magnetic Interference Balance) கண்டுபிடித்தார். இது லண்டன் ராயல் சொûஸட்டியில் பார்வைக்கு வைக்கப்பட்டபோது, சிறந்த கண்டுபிடிப்பாகப் பாராட்டப்பட்டது. இதை வர்த்தகரீதியாக லண்டனிலுள்ள ஆதம் ஹில்ஜர் கம்பெனி தயாரித்தது.

‘நவீன லாகூரின் தந்தை’ என்று போற்றப்படும் கங்காராம் அகர்வால் தனது கரும்பு ஆலைகளில் வீணாகும் சோகைகளை என்ன செய்வது என்று பட்நாகரிடம் ஆலோசித்தார். அதுவே, பட்நாகரின் வாழ்வின் திருப்புமுனை. கரும்புசோகைகளை வீணாக்காமல் அவற்றைக் கொண்டு கால்நடைத் தீவனம் தயாரிக்கும் முறையை பட்நாகர் உருவாக்கினார். பயன்பாட்டு அறிவியலின் (Applied Science) பக்கம் பட்நாகர் செல்ல அதுவே வழிகோலியது.

அதைத் தொடர்ந்து ஜவுளி ஆலைகள், மாவு அரவை ஆலைகள், எண்ணெய் ஆலைகள், எஃகு ஆலைகளின் தொழிலகப் பிரச்னைகளுக்கு பல தீர்வுகளைக் கண்டார் பட்நாகர். அச்சமயத்தில் ராவல்பிண்டியில் இயங்கிய ஸ்டீல் பிரதர்ஸ் என்ற பெட்ரோலிய துரப்பண நிறுவனம், தனது தொழிலகப் பிரச்னைக்கு தீர்வு கோரி பட்நாகரை நாடியது.

கடல்புறத்தில் கச்சா எண்ணை தோண்டும் கருவிக்கு உயவு எண்ணையாகப் பயன்பட்ட பொருள் உப்புநீருடன் கலந்து கெட்டியாகிவிட்டது. இதற்கு, இந்தியாவில் சாதாரணமாகப் பயன்படுத்தப்படும் கூழ்மமான கோந்து பசையை உயவு எண்ணையுடன் கலந்து பயன்படுத்தி, கூழ்ம வேதியியலின் (colloidal chemistry) உதவியால் தீர்வு கண்டார் பட்நாகர்.

இதற்கு ஈடாக, அவருக்கு ரூ. 1.50 லட்சம் பணத்தை அளிக்க பெட்ரோலிய நிறுவனம் முன்வந்தது. அதை மறுத்த பட்நாகர், தனது கல்லூரியின் ஆராய்ச்சித் துறைக்கு அந்த நிதியை வழங்குமாறு கூறிவிட்டார். அந்த நிதியால் கல்லூரியின் ஆய்வுச்சாலையில், மெழுகு மணத்தை அகற்றுதல், மண்ணெண்ணை ஜூவாலையின் உயரத்தை அதிகரித்தல், தாவர எண்ணெய் ஆலைகளின் கழிவுகளையும் கச்சா எண்ணையின் கழிவுகளையும் உபயோகித்தல் தொடர்பான ஆய்வுகளில் பட்நாகர் ஈடுபட்டார்.

1935-இல், சக விஞ்ஞானி கே.என்.மாத்தூருடன் இணைந்து அவர் எழுதிய காந்த வேதியியல் தொடர்பான நூல் (Physical Principles and Applications of Magneto Chemistry) இன்றும் அந்தத் துறையில் முதன்மை நூலாக விளங்குகிறது.

ஆராய்ச்சி மன்றங்களின் தோற்றம்:

இந்தியாவில் தொழிலக வளர்ச்சியில் அறிவியலின் பங்களிப்புக்கான ஆராய்ச்சியின் தேவை உணரப்பட்டபோது, 1935-இல் பிரிட்டீஷ் அரசு சார்பில் தொழிலக அறிவுத்திறன் ஆராய்ச்சித் துறை ரூ. ஒரு லட்சம் செலவில் துவங்கப்பட்டது.

ஆனால் பிரிட்டனில் உள்ளது போல அறிவியல் மற்றும் தொழிலக ஆராய்ச்சி வாரியம் அமைக்கப்பட வேண்டும் என்று பட்நாகர் வலியுறுத்தினார். அதை ஏற்று ரூ. 5 லட்சம் ஆண்டு நிதிநிலையுடன் அறிவியல் மற்றும் தொழிலக ஆராய்ச்சி வாரியம் (Board of Scientific and Industrial Research -BSIR) 1940-இல் துவங்கப்பட்டது. இதன் தலைவராக திவான்பகதூர் ஆற்காடு ராமசாமி முதலியாரும், இயக்குநராக பட்நாகரும் நியமிக்கப்பட்டனர்.

பிறகு பட்நாகரின் தொடர் முயற்சிகளால், தொழிலக ஆராய்ச்சி பயன்பாட்டுக் குழு (Industrial Research Utilisation Committee -IRUC) 1941-இல் அமைக்கப்பட்டது. மேற்கண்ட இரு அமைப்புகளையும் ஒருங்கிணைத்துச் செயல்படும் சுயேச்சையான அமைப்பாக ‘அறிவியல் மற்றும் தொழிலக ஆராய்ச்சி மன்றம்’ (Council of Scientific and Industrial Research -CSIR) 1942-இல் துவங்கப்பட்டது. இதன்மூலமாக, தேசிய வேதியியல் ஆய்வு மையம், தேசிய இயற்பியல் ஆய்வு மையம், கண்ணாôடி, பீங்கான் தொடர்பான ஆய்வு மையம், எரிபொருள் ஆய்வு நிலையம் ஆகியவற்றை பட்நாகர் நிறுவினார். நாட்டில் முதன்முதலில் அமைந்த தேசிய அறிவியல் ஆய்வு நிலையங்கள் இவையாகும்.

நாடு விடுதலை அடைந்தவுடன் அறிவியல் மற்றும் தொழிலக ஆராய்ச்சி மன்றத்தின் (CSIR) தலைவராக பட்நாகர் 1947-இல் நியமிக்கப்பட்டார். அன்றுமுதல் தனது இறுதிக்காலம் வரை அங்கு பணியாற்றிய பட்நாகர், நாடு முழுவதும் பரவலாக பல துறைகளில் தேசிய ஆய்வகங்களை ஏற்படுத்தினார். இன்று நாடு முழுவதும் 39 தேசிய ஆய்வு மையங்களுடன், 17,000 ஊழியர்களுடன், நாட்டின் பிரமாண்டமான ஆராய்ச்சி நிறுவனமாக சிஎஸ்ஐஆர் வளர்ந்திருக்கிறது.

1951-இல் பட்நாகர் தலைமையில் அமைக்கப்பட்ட ஒருநபர் ஆணையம், எண்ணைத் துரப்பண நிறுவனங்களுடன் பேச்சு நடத்தி பல எண்ணை வயல்களை உருவாக்கியது. தவிர, தேசிய ஆராய்ச்சி அபிவிருத்தி நிறுவனத்தையும் (National Research Development Corporation-NRDC) பட்நாகர் 1953-இல் அமைத்தார். அதே ஆண்டில் பல்கலைக்கழக மானியக் குழுவின் (UGC) தற்காலிக அமைப்புக்கு முதல் தலைவராகப் பொறுப்பேற்று வழிநடத்தினார்.

இவ்வாறாக தனது தொலைநோக்குப் பார்வையால் நாட்டின் அறிவியல், தொழில்நுட்ப வளர்ச்சிக்கு அடித்தளமிட்ட பட்நாகர், நூற்றுக்கணக்கான இளம் விஞ்ஞானிகளை இத்துறையில் ஈடுபடுத்தி, நாட்டின் முன்னேற்றத்துக்கு வித்திட்டார். அவரது அறிவியல் சேவையை அங்கீகரிக்கும் விதமாக, 1954-இல் இந்திய அரசு  ‘பத்மபூஷண்’ விருது வழங்கி கௌரவித்தது. 1955, ஜனவரி 1-இல் சாந்தி ஸ்வரூப் பட்நாகர் மறைந்தார்.

அவரது நினைவைப் போற்றும் விதமாக, 1958 முதல், நாட்டின் அறிவியல், தொழில்நுட்ப வளர்ச்சிக்குத் துணை புரியும் விஞ்ஞானிகளுக்கு ‘சாந்தி ஸ்வரூப் பட்நாகர் விருது’ வழங்கப்பட்டு வருகிறது.

குறிப்பு:

இக்கட்டுரை தினமணி நாளிதழில் வெளியானது.

 காண்க: வ.மு.முரளி

 

.

Advertisements

Posted on 08/03/2016, in விஞ்ஞானிகள் and tagged , , . Bookmark the permalink. Leave a comment.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: